Search result

Links News Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Invite a friend Bookmark Angielski

Join now Login on site

Search result

Tags - treking

Cernei wzywa!

November 16, 2011

0 comments

Trekking

Zapach zapachem, ale jakie widoki...przed oczyma jawi się nam ruina zamku Draculi...-Co?! Gościu coś łyknął i ma majaki?! Dracula w Waradynie? Toż to Kriszana a nie Transylwania- Tak macie rację. Gdybyście jednak wtedy zobaczyli to co my. "Gara in lucru" -dworzec kolejowy w remoncie- płoty, druty, brak przejścia, odpadający tynk... Nastrój grozy ;) Gdzieś z boku przycupnęła zastępcza kasa i tablica z rozkładami. Pociąg do Timisoary jest nam po drodze. Czas do jego odjazdu wypełniamy wymianą waluty w kantorze po drugiej stronie ulicy nieco w prawo. Potem obiadek w barze samoobsługowym- wtedy tanim- naprzeciw dworca. Uzupełniamy zapasy wody mineralnej( uff, ale upał!) i o 18. 40 opuszczamy miasto. Wkoło rozpościera się...Wielka Nizina Węgierska- płasko, nudno, żadnych upraw. Zasypiam, budzę się, ucinam drzemkę, patrzymy na mapę- daleko jeszcze do gór?!! Zapadam w senne marzenia o bezkresnych połoninach. Budzę się w Timisoarze. 21.05. Przesiadka. 22.05- accelarat( pospieszny) do Bukaresztu przez Caransebes, Drobeta-Turnu-Severin. Miejsca rezerwowane, ale nasze już ktoś zajął. Siadamy gdzie wolne. Po godzinie wchodzą ci, którym my zajęliśmy...Usiedli naprzeciw. Podróż nam się dłużyła. Wiemy, że wkoło są góry, lecz nic nie widać. Słyszymy w oddali za nami odgłosy burzy. Ostatnią godzinę spędzamy na obserwowaniu każdej stacji porównując nazwy z mapą. Pociąg się spóźnia. W każdej chwili może być nasze Baile. Przygotowani w korytarzu do wyjścia niecierpliwie wyglądamy. Wreszcie pociąg po raz kolejny zwalnia, jakaś stacyjka... Baile Herculane. To tu -wychodzimy! Uff! 1.50- koniec męki. Wahamy się czy iść po nocy. Po chwili burza rozstrzygnęła za nas- rozkładamy się na dworcowych ławkach. Tak zastał nas świt. Po posiłku ruszamy w głąb doliny Cernei.

Dalszy ciag tu: http://robertsmyka.pl/wypadyiwyrypy/z-baile-herculane-na-grzbiet-cernei/

Tags: cernei karpaty rumunia transylwania treking

Słonecznym szlakiem pod Pietrosa.

March 19, 2012

2 comments

Trekking

Wstajemy bardzo wcześnie. Tuż po wschodzie słońca. Po śniadaniu możemy od razu ruszyć w trasę gdyż wczoraj wszystko nam porządnie wyschło na kaloryferach. Jeszcze tylko wstępuję do cerkwi, aby zostawić datki za nasz nocleg w koszyku. Datki w koszyku- nie nocleg. Uznaliśmy, że po 20 lei będzie dobrze. W dole rozpościerają się mgły, ale góry wkoło pozwalają się podziwiać podczas wędrówki na Lucaciu.

mgła Podejście łagodne, choć dość długie. Jak to bywa przy takich stokach oczekujemy, że szczyt jest tuż, tuż. Jeszcze po drodze mijamy tablicę wskazującą bardzo bliskie źródło. Tym razem mamy sporo zapasów wody i nie korzystamy. Wreszcie docieramy na dość połogi, lecz upstrzony skałkami grzbiet. Te skałki wulkanicznego pochodzenia to główna miejscowa atrakcja. Widzimy już najciekawsza ich grupę zwaną Doisprezece Apostoli- Dwunastu Apostołów.

mgla

Rzucamy pożegnalne spojrzenie na spoczywający w dole gościnny klasztor i wędrujemy do Apostołów. Wpierw nieco w dół między skałkami, potem lekko poniżej grzbietu. Do Apostołów docieramy około 8.00. Zabawiamy tu dłużej na fotosesje i lekki posiłek. Pogoda wymarzona- słonecznie i jeszcze nie za ciepło. Choć dość mocno wieje.

Zdobywamy te skałki, na które da się jakoś wdrapać. Kamila upodobała sobie zwłaszcza jedna taką- niestety nie do zdobycia...;)

skalka

Po pół godzinie ruszamy i wkrótce jesteśmy przy skrzyżowaniu szlaków czerwonego i niebieskiego. Powoli robi się gorąco- zwłaszcza rozgrzanej zdobywaniem ciekawej skałki Kamili.;) Około 10.00 kolejny popas, tym razem, aby pic i jeść. Jest tu rozległa dość polana przed szczytem Pietrele Rosii- widzimy szałasy i ...cud!- SĄ turyści! Widać, że podeszli sobie na krótki wypadzik z wioski w dolinie. Około 11.30 żegnamy szlak niebieskiego krzyżyka schodzący w prawo w dół do Dornisoary. Po krótkiej wędrówce grzbietem widzimy, że przed nami wznosi się dość solidna skała i szczyt Tamaului- 1862.

skala

Zastanawiamy się, czy szlak pójdzie w górę i z której strony minie skałę. Mijamy nieco z prawej. Przed nami obejście Tamaului- poprzez świerki, jałowce kluczymy po wyraźnej ścieżce. Ten rejon gór jest jednak uczęszczany. Początkowo schodzimy dość nisko w lewo, aby powrócić potem niemal na grzbiet. Podobnie obchodzimy wyższego Maierisa. Dzień jest ciepły nadal słoneczny, choć już po południu. Wstępuje w nasze serca nadzieja, że mokre dni zostały za nami. Niestety cumulusy poczynają rosnąć w górę. Przeszliśmy już naprawdę kawał drogi- Pietros niemal na wyciągnięcie ręki czeka na zdobywców...

Szlak ponownie zmierza na grzbiet i wijąc się między skałkami prowadzi nas wreszcie na przełęcz nad doliną gdzie mamy planowany biwak. Jeszcze tylko dość strome zejście i... pojawiły się problemy nawigacyjne- na mapie parku w necie oficjalny biwak jest za jeszcze jednym grzbiecikiem. Wygląda to jednak podejrzanie- Robert decyduje tu zostać. Dobrze, bo okazało się, że to jednak ma być tu- jest polana na lekko spadającym dnie doliny- Poiana Florilor- czy jakoś tak. Akurat ta nazwa mi umknęła. Wiadomo, o co chodzi- Kwiecista Polana. Nie ma jeszcze 16 gdy biwak niemal zbudowany. Wykorzystujemy słońce i wodę ze strumienia, aby co nieco wyprać. Potem robimy ciepły posiłek- wreszcie! Niestety podczas obżarstwa przypomina o sobie deszcz... Kończymy posiłek w namiotach i dość wcześnie udajemy się na spoczynek. Przez całą noc, co pewien czas pada- o ile mi się to nie śniło

Trasa

Tags: cernei karpaty rumunia transylwania treking rumunia romania kelimeńskie karpaty trekking treking

Description

Robert Smyka
Posts: 11
Comments: 14
Karpaty, Bałkan i ..klimaty

Activities

Biegi górskie (0)

Rowery górskie (0)

Skitury (0)

Speleologia (0)

Trekking (11)

Wspinanie (0)