Search result

Links News Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Invite a friend Bookmark Angielski

Join now Login on site

Search result

Tags - romania

Dzień drugi (własciwie noc)- ciąg dalszy

June 17, 2011

2 comments

Trekking

Gdy siadam i rozglądam się -nastrój pryska. Drzwi zamknięte i zastawione ławkami, marne krzesła. Na nich rozłożyli się zupełnie współcześni obywatele Rumuni- kraju na 5 miesięcy przed wejściem do Unii Europejskiej. Zmęczenie podróżą widoczne jest u wszystkich. Właśnie to i pora dnia- głęboka noc- sprawiło, że nie tylko ja przysnąłem. Na krzesłach, na podłodze, na ławce- siedząc, leżąc i półleżąc drzemią, śpią, odpoczywają. Atmosfera niemal narkotycznego luzu wypełnia przestrzeń. Jedni oczekują na pociąg, inni na autobus. Prawdopodobnie tylko my nie czekamy już na żaden mechaniczny rodzaj transportu. Od dziś liczymy na własne nogi. Mamy dość kolei, autokarów i taksówek. Za nami 24 godziny „cywilizowanej" podróży napędzanej przetworzoną energią produktów ropy naftowej lub spalania węgla. Razem wyruszyliśmy z Krakowa poprzedniej nocy... moja strona

Tags: rumunia romania karpaty cernei baile herculane

Klasztorne przygody.

February 8, 2012

2 comments

Trekking

klasztor Dwunastu Apostołów

Zbliżaliśmy się do białych zabudowań klasztoru, mijając po drodze ekologiczne inwestycje: wiatrak z prądnicą i jakieś wodne systemy- studnie, oczyszczalnie? Tuż poniżej klasztoru mieliśmy nadzieje znaleźć płaski, równy teren. Niestety- wszędzie zalegały spore kamienie i głazy. Wreszcie uznaliśmy, że pośród drzew będzie dobrze. Wróciliśmy po nasze sprzęty, rozpoczęliśmy zakładanie obozu i... deszcz! Schroniliśmy się w cerkwi. Gdy ponownie wyjrzało słońce ujrzeliśmy wracającego skądś zakonnika. Robert poprosił go o wodę, a on- ku naszemu zaskoczeniu- nie wskazał ani źródełka ani kranu, lecz zaprowadził do magazynu i wręczył cały sześciopak „apa minerale". Robert poszedł za ciosem i... po krótkiej rozmowie jesteśmy prowadzenie na "salony". Tak! Tę noc spędzimy pod dachem, w luksusowych celach zakonników, a nie na kamiennej łące! W dodatku DARMO!

Tu spędzimy noc

Po pokazaniu nam pokojów zakonnik prowadzi nas do jadalni i kuchni. Wskazuje na pokarmy i zachęca, aby jeść co tylko tu widzimy. Jeszcze nie czas na kolację- wracamy po nasze „klamoty". Mokre śpiwory rozwieszamy na słońcu, brudne i mokre buty stawiamy na schodach. Zagospodarowujemy pokoje. Ja z Robertem w jednym i Kamila w drugim.

Wreszcie zgłodniali robimy kolację korzystając głownie z naszych zapasów. Wiadomo- co nie zjemy musimy dźwigać. Niemniej nieco chleba i sera klasztornego w naszych brzuszkach wylądowało. Widok gazowych maszynek na stole mógł nieco zadziwić zaglądających do jadalni co pewien czas mnichów, ale nie było tego po nich widać.

Gdy już pozmywaliśmy dał się słyszeć stukot kołatki. Zapewne jakoweś wieczorne nabożeństwo- idziemy! Ukołysani modlitwo-śpiewem( Dumnezeu...sfinti...slava Si...czy mi się zdaje czy coś rozumiem?) niemal zasypiamy...

Wtem- szum, huk! Cóż to?! Po chwili rozumiem- blaszany dach cerkwi wzmacnia uderzenia deszczu i odgłosy grzmotów. Burza wróciła... Nasze śpiworki! Każdy górski wędrowiec wie czym jest mokry śpiwór... Gdy deszcz zelżał, nie czekając na koniec długiego dość nabożeństwa, wychodzimy. Cud! Śpiwory są suche! Wiatr niósł krople w odpowiednim kierunku.

Powoli się zmierzcha. Czas na pranie i kąpiel. Jest co prawda środek lata, ale włączono dla nas kaloryferki! Suszymy co tylko możemy. Korytarz wygląda niezbyt klasztornie. ;) Nie będziemy musieli jutro rano oczekiwać, aż słonko wysuszy nam ubrania co oznacza wczesne rozpoczęcie dalszej wędrówki. Pietrosul czeka!

Tags: rumunia romania karpaty cernei baile herculane rumunia romania góry karpaty carpati occidentali doisprezece apostoli dwunastu apostołów calimani kelimeny kelimeńskie

Słonecznym szlakiem pod Pietrosa.

March 19, 2012

2 comments

Trekking

Wstajemy bardzo wcześnie. Tuż po wschodzie słońca. Po śniadaniu możemy od razu ruszyć w trasę gdyż wczoraj wszystko nam porządnie wyschło na kaloryferach. Jeszcze tylko wstępuję do cerkwi, aby zostawić datki za nasz nocleg w koszyku. Datki w koszyku- nie nocleg. Uznaliśmy, że po 20 lei będzie dobrze. W dole rozpościerają się mgły, ale góry wkoło pozwalają się podziwiać podczas wędrówki na Lucaciu.

mgła Podejście łagodne, choć dość długie. Jak to bywa przy takich stokach oczekujemy, że szczyt jest tuż, tuż. Jeszcze po drodze mijamy tablicę wskazującą bardzo bliskie źródło. Tym razem mamy sporo zapasów wody i nie korzystamy. Wreszcie docieramy na dość połogi, lecz upstrzony skałkami grzbiet. Te skałki wulkanicznego pochodzenia to główna miejscowa atrakcja. Widzimy już najciekawsza ich grupę zwaną Doisprezece Apostoli- Dwunastu Apostołów.

mgla

Rzucamy pożegnalne spojrzenie na spoczywający w dole gościnny klasztor i wędrujemy do Apostołów. Wpierw nieco w dół między skałkami, potem lekko poniżej grzbietu. Do Apostołów docieramy około 8.00. Zabawiamy tu dłużej na fotosesje i lekki posiłek. Pogoda wymarzona- słonecznie i jeszcze nie za ciepło. Choć dość mocno wieje.

Zdobywamy te skałki, na które da się jakoś wdrapać. Kamila upodobała sobie zwłaszcza jedna taką- niestety nie do zdobycia...;)

skalka

Po pół godzinie ruszamy i wkrótce jesteśmy przy skrzyżowaniu szlaków czerwonego i niebieskiego. Powoli robi się gorąco- zwłaszcza rozgrzanej zdobywaniem ciekawej skałki Kamili.;) Około 10.00 kolejny popas, tym razem, aby pic i jeść. Jest tu rozległa dość polana przed szczytem Pietrele Rosii- widzimy szałasy i ...cud!- SĄ turyści! Widać, że podeszli sobie na krótki wypadzik z wioski w dolinie. Około 11.30 żegnamy szlak niebieskiego krzyżyka schodzący w prawo w dół do Dornisoary. Po krótkiej wędrówce grzbietem widzimy, że przed nami wznosi się dość solidna skała i szczyt Tamaului- 1862.

skala

Zastanawiamy się, czy szlak pójdzie w górę i z której strony minie skałę. Mijamy nieco z prawej. Przed nami obejście Tamaului- poprzez świerki, jałowce kluczymy po wyraźnej ścieżce. Ten rejon gór jest jednak uczęszczany. Początkowo schodzimy dość nisko w lewo, aby powrócić potem niemal na grzbiet. Podobnie obchodzimy wyższego Maierisa. Dzień jest ciepły nadal słoneczny, choć już po południu. Wstępuje w nasze serca nadzieja, że mokre dni zostały za nami. Niestety cumulusy poczynają rosnąć w górę. Przeszliśmy już naprawdę kawał drogi- Pietros niemal na wyciągnięcie ręki czeka na zdobywców...

Szlak ponownie zmierza na grzbiet i wijąc się między skałkami prowadzi nas wreszcie na przełęcz nad doliną gdzie mamy planowany biwak. Jeszcze tylko dość strome zejście i... pojawiły się problemy nawigacyjne- na mapie parku w necie oficjalny biwak jest za jeszcze jednym grzbiecikiem. Wygląda to jednak podejrzanie- Robert decyduje tu zostać. Dobrze, bo okazało się, że to jednak ma być tu- jest polana na lekko spadającym dnie doliny- Poiana Florilor- czy jakoś tak. Akurat ta nazwa mi umknęła. Wiadomo, o co chodzi- Kwiecista Polana. Nie ma jeszcze 16 gdy biwak niemal zbudowany. Wykorzystujemy słońce i wodę ze strumienia, aby co nieco wyprać. Potem robimy ciepły posiłek- wreszcie! Niestety podczas obżarstwa przypomina o sobie deszcz... Kończymy posiłek w namiotach i dość wcześnie udajemy się na spoczynek. Przez całą noc, co pewien czas pada- o ile mi się to nie śniło

Trasa

Description

Robert Smyka
Posts: 11
Comments: 14
Karpaty, Bałkan i ..klimaty

Activities

Biegi górskie (0)

Rowery górskie (0)

Skitury (0)

Speleologia (0)

Trekking (11)

Wspinanie (0)