Links News Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Invite a friend Bookmark Angielski

Join now Login on site

Articles

Articles > TREKKING > Wycieczka na Sławkowski Szczyt. Opis szlaku

Wycieczka na Sławkowski Szczyt. Opis szlaku

23-09-20

TREKKING. Leżący w bocznej grani Tatr Sławkowski Szczyt (2452 m n.p.m.) zawdzięcza swoją nazwę wsi Sławków Wielki, znajdującej się nieopodal Popradu. Zdobyty został po raz pierwszy już w lipcu 1664 roku przez grupę osób, do której należał między innymi Georg Buchholtz, badacz Tatr i Spiszu. Wejście to opisał Buchholz w "Kronice rodzinnej" z lat 1703 - 1710. Dzięki temu, że zostało udokumentowane, uznawane jest za pierwsze zdobycie tego tatrzańskiego szczytu. Sławkowski na pewno jest jednym z łatwiejszych do osiągnięcia w Tatrach, ale pamiętajmy, że w XVII wieku szlak nie był nań poprowadzony, a droga granią oznaczała pokonywanie kosówek, piarżysk i spacery po luźnych głazach, jakie możemy zobaczyć w okolicach kopuły szczytowej.

Szlak został zbudowany dopiero w latach 1901 - 08, przez urzędnika ze Starego Smokowca, Maximiliana Wiesza, w głównej mierze jego własnymi środkami. Powyżej "Magistrali" ustawił on platformę widokową, nazwaną od jego imienia "Maksymilianką" (1531 m n.p.m.). Zresztą cała droga na Sławkowski, jak i jego wierzchołek słyną z pięknych panoram. Od zachodu mamy bowiem Dolinę Wielicką, Gerlach, Vysoką, Litworowy, Ganek i Rysy, Dolinę Sławkowską i Bradavicę, a od wschodu Dolinę Staroleśną, Świstowy, Jaworowy oraz m.in. Pośrednią Grań. Widok jest więc imponujący.

Panorama na Sławkowskim Szczycie

Fot. Janusz Moen

Szlak na Sławkowski Szczyt

Jest tylko jedna opcja wejścia - niebieskim szlakiem odchodzącym od "Tatrzańskiej Magistrali". Do tego miejsca można dojść bądź za niebieskimi znakami ze Starego Smokowca (1:30h), bądź przez Hrebienok szlakiem zielonym (1:10h + 30 min. "Magistralą") albo kolejką - koszt biletu w jedną stronę wynosi 10 euro (stan na 2020 rok). Po pół godzinie od czerwonego szlaku powinniśmy dojść na punkt widokowy. Ścieżka początkowo będzie prowadziła przez las i polany, by przy Maksymiliance zmienić charakter na nieco bardziej górski. Tu już szlak będzie bardziej kamienisty, a las ustąpi miejsca kosówce. Od tego miejsca monotonnymi zakosami, raz łagodniejszymi, a raz bardziej stromymi będziemy podążać w górę. Mniej więcej na wysokości 1800 m n.p.m. kończy się kosodrzewina i od tej pory wędrujemy już pośród skał i głazów wzdłuż grani zwanej Sławkowskim Grzebieniem. Po prawej stronie mijamy żleby, w których zimą tworzą się lodospady (wspinanie). Cały czas towarzyszą nam piękne widoki. Grań jest też jednym z nielicznych miejsc w Tatrach, w którym dozwolone jest paralotniarstwo. Dlatego niech was nie zdziwi widok paralotni nad głową na szlaku.

Maksymilianka, czyli po słowacku Slavkovska vyhliadka

Fot. Michał Zawierucha/TrekPLANNER

Wędrówka przez Sławkowski Grzebień

Fot. Michał Zawierucha/TrekPLANNER

Grzebień składa się z kilku kopuł - każda kolejna wydaje się już być tą właściwą, szczytową, ale to zmyłka. Najlepiej od początku nastawić się na to, że będziemy długo wędrować, by uniknąć niepotrzebnego obciążenia psychicznego. Nie bez powodu niektórzy twierdzą, że na Sławkowskim może wysiąść psycha ;) W końcu jednak dojdziemy do miejsca określanego jako szczyt, a zwanego Królewskim Nosem (2273 m n.p.m.). Stąd już tylko pół godziny na właściwy wierzchołek. W okolicy bytują stada kozic, przy odrobinie szczęścia staniemy oko w oko z niejednym przedstawicielem tegoż gatunku.

Kozice w okolicy Królewskiego Nosa

Fot. Marcin Konior

Teraz czeka nas chyba najgorsze podejście - męczący spacer po drobnych, osypujących się spod nóg kamyczkach, czymś, co kiedyś było zakosami. Podczas mojej wycieczki widziałam tam sceny prawdziwej walki, zwłaszcza przy zejściu. Niestety dobre buty z odpowiednim bieżnikiem i otokiem, czy wysokie, czy też niskie, to podstawa na tym odcinku szlaku. W przeciwnym razie będzie ślisko, boleśnie i blisko do wypadku. To miejsce jest także dość strome - zmęczenie daje się już mocno we znaki, a tymczasem trzeba zachować wzmożoną czujność i odpowiednią równowagę. Kijki trekkingowe na pewno się przydadzą.

Pod kopułą Sławkowskiego Szczytu

Fot. Marcin Konior

Sam wierzchołek jest całkiem spory. Widoki są bajeczne (ja nie miałam do nich szczęścia), warto więc wybrać się na Sławka w słoneczny dzień. Na szczycie znajdziemy metalowy krzyż z tablicą upamiętniającą pierwszych zdobywców. Radość ze zdobycia szczytu może być tym większa, że należy on do Turystycznej Korony Tatr Wysokich, której zdobycie można oznaczyć sobie u nas na Górskiej Mapie Turystycznej. Po zdobyciu wszystkich szczytów w TrekNOTESIE danej osoby pojawi się złota odznaka. Wracamy tym samym szlakiem do Smokovca.

Na Sławkowskim Szczycie

Fot. Robert S.

Zbliżenie na tabliczkę z inskrypcją

Fot. Paweł Truś

Dlaczego nie iść na Sławkowski?

To nie pytanie retoryczne, ale kilka praktycznych uwag, które mogą przydać się zwłaszcza początkującym turystom.

Podejście jest bardzo wyczerpujące - jeśli ktoś nie ma odpowiedniej kondycji i umiejętności poruszania się w zróżnicowanym terenie (raz duże głazy, raz stroma piaszczysta ścieżka albo osypujące się, kamieniste podłoże), to niech się na Sławkowski nie porywa. Podejście ze Smokovca trwa według mapy ponad 5 godzin. Wyjazd kolejką skróci ten czas o półtorej godziny, ale i tak jest to całkiem sporo. Zwłaszcza, że do pokonania mamy m.in. całkiem spore głazy. Dobrze mieć ze sobą kijki trekkingowe, pozwolą odciążyć kolana.

Warto wycieczkę zaplanować tak, by zdążyć zejść przed zmrokiem. Przejście w obie strony zajmuje 9 godzin i ma ponad 1,4 km przewyższenia.

Na szlaku nie ma możliwości uzupełnienia wody, nie ma również schroniska. Trzeba mieć jej ze sobą zapas, półlitrowa butelka z pewnością nie wystarczy. Wycieczka na Sławkowski Szczyt jest bardzo popularna, z pewnością spotkamy tam wielu turystów. Lepiej wybrać się wcześnie rano, by uniknąć tłumów na szczycie i nieprzyjemnych mijanek na wąskiej ścieżce. Na grani często wieje (nawet latem), a wiatr wychładza, więc coś cieplejszego do ubrania w plecaku na pewno się przyda.

Widok z podejścia

Fot. Dori H.

Kolejny piękny widok

Fot. Dori H.

Parametry trasy

Odległość: 13 - 16 km, w zależności od wariantu szlaku
Przewyższenie: ok. 1,4 km
Czas przejścia: ok. 9 - 10 godzin w obie strony
Najwyższy punkt: 2452 m n.p.m.
Trudności techniczne: łatwo, brak łańcuchów i przepaści
Trudności kondycyjne: spore, monotonny szlak, duże przewyższenie do pokonania na relatywnie krótkim odcinku, nieprzyjemne głazy na ścieżce
Woda po drodze: brak

Przydatne linki:

Trasy wycieczek na Sławkowski Szczyt na mapie:

Artykuły o innych szczytach z Turystycznej Korony Tatr Wysokich:

Emilia Götz

Redaktorka portalu Planetagor.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nie wyrażam zgody na kopiowanie tekstu i zdjęć z artykułu. Zdjęcia użyte w tekście pochodzą z naszego serwisu i są własnością ich autorów. Kopiowanie zabronione.

Comments

by Dawid TheDeep 2118 day(s) ago
1 punkt
Może za rok Vareškový hrebeň mi się uda przejść
;)
Pokaż 1 odpowiedzi Ukryj 1 odpowiedzi
by Admin 1154 day(s) ago
0 punktów
Spodobał Ci się artykuł? Zainspirował Cię? Doceń naszą pracę i poświęcony czas stawiając nam wirtualną kawę! Bardzo dziękujemy!
https://buycoffee.to/planeta.gor

BIEGI GÓRSKIE: czytaj

ROWERY GÓRSKIE: czytaj

SKITURY: czytaj

SPELEOLOGIA: czytaj

TREKKING: czytaj

WSPINANIE: czytaj

Links Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Bookmark