Trwa akcja ratunkowa w Jaskini Wielkiej Śnieżnej

Links News Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Invite a friend Bookmark Angielski

Join now Login on site

Articles

Articles > SPELEOLOGIA > Trwa akcja ratunkowa w Jaskini Wielkiej Śnieżnej

Trwa akcja ratunkowa w Jaskini Wielkiej Śnieżnej

24-08-19

SPELEOLOGIA: Większość z Was na pewno bacznie śledzi dramatyczną akcję ratunkową w Jaskini Wielkiej Śnieżnej w Tatrach. Akcja ratunkowa trwa od 17.08.2019. W sobotniej eksploracji jaskini brało udział sześć osób. Czterem z nich udało wydostać się z jaskini, co pozwoliło na szybkie powiadomienie służb ratunkowych TOPR o zaistniałej sytuacji. Niestety dwóch z nich zostało odciętych przez wodę, która zalała korytarze w tzw. Przemkowych Partiach na głębokości ok. 400-500 m. W akcję ratunkową zaangażowali się ratownicy TOPR, Specjalistyczna Grupa Ratownictwa Wysokościowego "KRAKÓW-3"., strażacy oraz pirotechnicy. Wszyscy wspólnymi siłami starają się dotrzeć do uwięzionych pod ziemią.

Dwóch grotołazów zrzeszonych w Polskim Związku Alpinizmu zostało odciętych przez wodę w Partiach Przemkowych systemu Wielkiej Śnieżnej w ubiegłą sobotę. Jaskinia Wielka Śnieżna jest najdłuższą i najgłębszą jaskinią znajdującą się w Tatrach. Suma długości jej wąskich i skomplikowanych korytarzy wynosi aż 24 km i nie wszystkie zostały jeszcze dokładnie zbadane. Do jej wnętrza można się dostać kilkoma wejściami.

Uprzedzając wielu komentujących guru w temacie speleologii, którzy wysypali się jak grzyby po deszczu na portalach społecznościowych, chcemy zaznaczyć, że obaj grotołazi są osobami z dużym doświadczeniem speleologicznym- ukończyli kurs taternictwa jaskiniowego wg wytycznych PZA, a swoją drogę odbywali na podstawie wydanych przez PZA dokumentów, bez któych poruszanie się po tej jaskini jest niemożliwe. Jest to o tyle istotne, aby uciąć donosy jakoby oboje byli osobami niedoświadczonymi czy, że znaleźli się w potrzasku w sposób przypadkowy. Osoby te posiadają dostateczną wiedzę i doświadczenie, które pozwala przetrwać w tak ekstrymalnych warunkach w jakich się znaleźli.

Akcja ratunkowa TOPR

fot. TOPR

Garścią informacji na temat miejsca w którym zanjdują się poszkodowani jest poniższy szkic opracowany przez zespół, które owe partie eksplorował, a następnie sporządzał dokumentację. Podając się na fakty, Przemkowe Partie zostały odkryte w listopadzie 1994 roku przez członków Sekcji Grotołazów z Wrocławia (SGW). Eksplorowanie jaskini w zacisku Samaria zajęły prawie rok. W dalszych latach 1995-1999 odkryto większość korytarzy w tych partiach. Oprócz SGW w odkryciach uczestniczyli również członkowie Sopockiego Klubu Taternictwa Jaskiniowego. Sama nazwa Przemkowe Partie nadana została dla uczczenia pamięci Przemysława Rogowskiego z SGW, który 30 czerwca 1994 roku zginął w wypadku w okolicach dna Jaskini Śnieżnej. Partie te odwiedzane są bardzo rzadko ze względu na bardzo duże trudności w dojściu do dna jaskini. Szacunkowo partie te odwiedziło zaledwie około 30-40 osób, więc w dobie zaawansowanych kursów i dyspozycyjności sprzętu czy umiejętności dzisiejszych grotołazów niewiele, co może nam rysować obraz w jak trudnym położeniu są obecnie uwięzieni grotołazi. Poniżej zamieszczam opis dojścia do miejsca wypadku, aby każdy z nas spróbował sobie wyobrazić sytuację w jakiej przyszło pracować ratownikom. Jest to opis opracowany przez SKTJ z udziałem Dariusza Bartoszewskiego.

Jaskinia Wielka Śnieżna. Opis dojścia do wypadku i szkic korytarzy

fot. Dariusz Bartoszewski

OPIS DOJŚCIA DO MIEJSCA WYPADKU Przemkowe Partie najłatwiej osiągalne są przez otwór Śnieżnej. Do głębokości ok -450 m względem tego otworu poruszamy się głównym, łatwym i dobrze przechodzonym ciągiem. Żeby jednak nie było nieporozumienia łatwym w sensie pionowej alpejskiej jaskini - większa część wymaga poruszania się w pionowych studniach po linie, a częściowo po linie i lodzie. Nie ma jednak na tym odcinku ciasnot, całość jest wyposażona w pewne punkty zjazdowe, nie występuje też kruszyzna. Dalej przez wchodzimy przez niewielkie okienko ok 1,5 m nad spągiem początkowo ciasnym korytarzykiem do partii Białej Wody. Partie te są mało "chodzone" dość kruche, na spągu sporo osuwających się kamieni. Po ok 80 metrach w górę docieramy do dość trudnego zacisku Samaria. Trudność polega na "wpasowaniu" się weń z dołu, bezpośrednio z liny, gdyż znajduje się on dokładnie na szczycie niewielkiego komina. Kilkunastometrowej długości szczelina poszerza się stopniowo jednak na całej długości jest ciasna i uciążliwa. Poruszamy się jej dnem. Za zaciskiem partie Białej wody kontynuują się w górę, jednak na przedłużeniu zacisku my wchodzimy do ciasnej, wypełnionej mokrym błotem rury będącej początkiem Przemkowych Partii. Czuć tu silny wychładzający przewiew. Dalej po ok 20 metrach rura poszerza się i przechodzi-w pionową szczelinę by po chwili ponownie przejść dwa przełazy będą w zasadzie łatwymi zaciskami. Po około 100 m od początku partii dochodzimy do skrajnie trudnego zacisku o nazwie "Magducha". Jest to opadająca skosem w dół 3-4 metrowej długości szczelina mająca w najszerszym miejscu około 30 cm szerokości. Bezpośrednio pod nią znajduje się niewielka studzienka. Ściany szczeliny są gładkie i nie dają zaczepienia dla kończyn. Zacisk jest skrajnie trudny zwłaszcza w górę, kiedy to trzeba z zapieraczki "wbić się" do niego nie wypadając do studni i jednocześnie szukając najszerszego miejsca zapierać się po gładkich ścianach posuwając powoli do przodu. Zacisk pokonuje się bez sprzętu, a worki powoli przeciąga w dwie osoby na linie. Dalsza droga prowadzi ciasną szczeliną kilkanaście metrów do Komina Biwakowego skąd, z biwaku, prowadzona była eksploracja Przemkowych Partii. Poruszamy się dalej wchodząc przez okienko ok 4 metry nad dnem komina w ciasny męczący korytarz, którym dochodzimy po kilku metrach do ciasnego Komina Spragnionych. Nim kilka metrów w górę do tzw Dolnego Balkoniku, z którego wraz z wodospadem zjeżdżamy 70 metrów w dół obszerną studnią zwaną "Kaskadami". Lądujemy na dość obszernym litym dnie. Nieco poniżej znajduje się wypełniona piaskiem Żółta Salka. Bezpośrednio nad nią znajduje się ciasna szczelina będąca początkiem Partii Ślepych (pierwotnie była to Ślepa Szczelina, bo na początku uznano, że jest za ciasna, żeby ją pokonać). Dalsza droga jest skrajnie trudna, najpierw należy wykonać trawers w ciasnej rurze otwierającej się w dół ciasną szczeliną (przekrój "dziurki od klucza") obsunięcie się w szczeliną grozi zaklinowaniem, gdyż jest zbyt wąska dla człowieka. Fragment ten jest szczególnie trudny do transportu jakiegokolwiek sprzętu. Zejść niżej do niewielkiej salki można dopiero po ok 10 metrach, lecz tam znajduje się kolejny zacisk o nieoficjalnej, ale wiele tłumaczącej nazwie: "Skrzynka Pocztowa", wymagający wygięcia ciała w bardzo niekomfortowy sposób. Dalej korytarz jest ciasny w formie rury z otwartą szczeliną na dnie, ale pozwalający na dość wygodne poruszanie się na czworaka. W pewnym momencie szczelina w dnie kończy się. W tym miejscu da się nią zejść niżej, aż do płynącego kilka metrów niżej strumienia (być może jest to woda z Kaskad niknąca w Żółtej Salce). Jednak na dole jest zbyt ciasno, aby poruszać się w jakąkolwiek stronę. Idziemy dalej rurą (już całkowicie zamkniętą) by po ok 10 metrach natrafić na ciasne przewężenie gdzie zakończono rysowanie planów. Z tego miejsca udało się przedostać kilkanaście metrów dalej. Rura ta z pewnością kontynuuje się dalej (świadczy o tym bardzo silny wychładzający przewiew i słyszalny szum wody), lecz zamknięta jest kolejnymi przewężeniami, których pokonanie było celem uwięzionych grotołazów. W tym rejonie przebywają uwięzieni. Kierunek jej rozwoju, oraz połączenie głosowe potwierdzają nieodległe połączenie z Białą Wodą Nie wiadomo jednak jaka jest odległość pomiędzy tymi partiami ani jak wygląda korytarz (może to być równie dobrze 10 czy nawet 30 metrów, nie wiadomo też jakie są jego na tym odcinku rozmiary i na jakim odcinku może poruszać się człowiek).

Akcja ratunkowa TOPRu

fot. TOPR

Przedstawiona wyżej sytuacja nie pozostaje złudzeń jak ciężka jest to akcja ratunkowa i jak wielu umiejętności i siły potrzeba do jej realizowania przez ratujących, a ile samozaparcia i doświadczenia ratowanych. Jak podają władze TPN ostatni kontakt głosowy z poszkodowanymi miał miejsce 17 sierpnia około 2 w nocy. Dzień po dniu pod ziemię schodzą, a następnie wymieniają się kolejni ratownicy. Szacuje się, że temperatura na głębokości 500 m sięga jedynie 3 st.Celcjusza, co może przyczynić się do hipotermii poszkodowanych. Z relacji kolegów, z którymi uwięzieni byli podczas penetracji jaskini, Ci mają ze sobą jedynie folię NRC. Dzień po rozpoczęciu akcji podjęto decyzję o użyciu materiałów wybuchowych do poszerzenia otworów jaskiń. Ratownicy robią co w ich mocy, by jak najszybciej dotrzeć do chłopaków. Do akcji włączyli się także ratownicy słowackiej HZS. Na dzień 22 sierpnia nadal nie zbliżono się do poszkodowanych. Mało tego, na głębokości 300 m doszło do skalnego obrywu, co spowodowało zniszczenie lin poręczowych i ich systemu mocowań. Niestety, szanse na wydobycie grotołazów żywych maleją z każdą godziną- jak podaje naczelnik TOPRu. Trzymamy kciuki za powodzenie akcji, oby skończyła się szczęśliwie dla ratowanych jak i ratujących. O przebiegu dalszej akcji ratunkowej będziemy informować na bieżąco, uaktualniając wpis.

Komunikat TOPRu: Obecnie Jaskinia Wielka Śnieżna jest całkowicie zamknięta dla taterników jaskiniowych oraz osób prowadzących badania naukowe. Zakaz wejścia do systemu jaskiń Śnieżnej, Jasny Aven, Wielka Litworowa, Nad Kotliny, Wilcza oraz do wszystkich jaskiń w Wyznej i Niżnej Świstówce również jest zamknięta do odwołania jak podają włądze Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinia Śnieżna nie jest dostępna dla zwykłego ruchu turystycznego.

Filmy z akcji ratunkowej TOPRu:

https://youtu.be/t7uAUFc0plM

https://youtu.be/POlt8dleh4I

https://youtu.be/hKJeclU5OZM

AKTUALIZACJA 23.08.2019:

Niestety potwierdza się czarny scenariusz-wczoraj w godzinach nocnych ratownicy dotarli do ciała jednego z grotołazów. Trwają dalsze czynności w poszukiwaniu drugiego z uwięzionych.

Naczelnik TOPR, Jan Krzysztof, przyznał, że na ten moment ratownicy zmuszeni są przyjąć założenie, że drugi z grotołazów również nie żyje. Śmierć mogła nastąpić na skutek hipotermii bądź utopienia. Nadal poszukiwane jest ciało drugiego ze speleologów.

AKTUALIZACJA 24.08.2019

Trwa wydowbywanie ciał z jaskini.

Dorota Hazuka

Redaktorka portalu Planetagor.pl

Autorka bloga Somewhere Over The Mountains

Comments

There are no comments yet

BIEGI GÓRSKIE: czytaj

ROWERY GÓRSKIE: czytaj

SKITURY: czytaj

SPELEOLOGIA: czytaj

TREKKING: czytaj

WSPINANIE: czytaj

Links Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Bookmark