Różne typy górskich fotografów

Links News Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Invite a friend Bookmark Angielski

Join now Login on site

Articles

Articles > TREKKING > Różne typy górskich fotografów

Różne typy górskich fotografów

18-06-22

TREKKING. Góry i fotografia – wielu z nas łączy te pasje, wielu z nas nie wyobraża sobie wyjścia na szlak bez ulubionego sprzętu – czy to ciężkiej lustrzanki, lżejszego aparatu lub po prostu ulubionego smartfona. Zdjęcia z wycieczki jednym z nas pozwalają dokładnie udokumentować gdzie byliśmy i co widzieliśmy. Dla innych są możliwością podzielenia się swoimi wrażeniami. Jeszcze inni będą przeżywali wyprawę „raz jeszcze”, nie tylko podczas komputerowej obróbki fotografii. Poradników o fotografowaniu w górach i odpowiednim sprzęcie jest w sieci bez liku, nie sądzę by będąc pasjonatką, ale jednak amotorką mogła w tej dziedzinie napisać cokolwiek odkrywczego. Jednak inisprując się cytatem fotografa Ansela Adamsa "Najważniejszy element aparatu znajduje się 12 cali za nim" opowiem troszkę o kilku typach górskiego turysty-fotografa.

Uwaga - z fotografami-pasjonatami trudno się chodzi po górach - no bo zamiast iść, to kombinują i szukają ujęcia. Albo nagle przerywają rozmowę - bo fajny kadr, albo tutaj koniecznie musi być selfie. Czasem naprawdę trudno z tym wytrzymać ;)

Wielbiciel selfie

W dobie mediów społecznościowych i tego, że wszystko musi być natychmiast, zdjęciami z gór, które najczęściej widzimy są… selfie. Względnie selfie z kija :) Ich „natychmiastowa” jakość często jest podobna to jakości „natychmiastowych” dań. Z jakichś przyczyn wielu z nas uważa, że twarz na tle niewielkiego fragmentu krajobrazu, odpowiednio oznaczona co do miejsca jest dla świata niezwykle istotną informacją, którą trzeba przekazać koniecznie "teraz, zaraz". Pamiętam kiedy jednego roku wchodziłam na Połoninę Caryńską w pięknej zimowej scenerii – przede mną wchodziła pewna para. Co kilkadziesiąt metrów przystawali i strzelali sobie selfiaczka. Przy czym odległość z jakiej robili zdjęcie nie pozwalała na uwiecznienie wiele więcej niż ich twarze, może łapała się odrobina zaśnieżonych choinek. Czyli wszystkie zdjęcia z wycieczki będą niemal takie same. Chociaż może to był po prostu taki sposób na wyrównywanie oddechu na podejściu, tak żeby partner się nie zorientował :)

Selfie może być niebezpieczne – przecież szukając najlepszego kąta do zrobienia zdjęcia nie patrzymy pod nogi. Ale może także pomóc - w 2016 w USA zrobione wcześniej i przesłane ratownikom zdjęcie pomogło namierzyć miejsce, gdzie utknęli turyści. Bez częstego fotografowania własnej facjaty na tle czegoś akcja mogłaby się wydłużyć. A więc nie ma tego złego...

selfie - morsowanie

Tak, to nie jest góskie zdjęcie :) Ale pokazuje, że czasem bez selfie to, co robimy nie istnieje.

fot.: Paulina Wojciechowska-Sutkowska

Dokumentator

Fotograf – dokumegtalista – to taki typ, który musi utrwalić jak najwięcej elementów trasy. Jak wygląda podejście, jakie są na nim charakterystyczne momenty, jakie rosną kwiatki – jaki jest widok z jednego wierzchołka połoniny, a jaki z innego... Koniecznie wszystkie tabliczki na szlaku, koniecznie wszystkie detale odwiedzanych schronisk. Wszystko jest przecież wyjątkowe, więc nic nie może uciec uwadze. Zazwyczaj dokumentator nie może pominąć też siebie - więc na każdym wierzchołku połoniny koniecznie fotka ;)

Z moich osobistych doświadczeń, zwłaszcza tych, kiedy wędrowałam z dużym plecakiem muszę podkreślić, że takie dokładne dokumentowanie ma ważną zaletę. Czasem dopiero dzięki zdjęciom z wyjazdu, kiedy nie ma już plecaka, zmęczenia i otartych stóp, odkrywamy w jak w pięknym miejscu byliśmy :)

Autorka w Bieszczadach

Autorka w akcji :) Krajobrazowe zdjęcie Połoniny Wetlińskiej na pierwszym planie będzie miało bieszczadzką roślinność. Czasem drobna zmiana perspektywy potrafi uczynić ciekawszym już nieco "oklepany" widok.

fot.: Małgorzata Figas

Krajobrazowiec

Jego główną misją jest oddanie piękna tego świata - fotografuje raczej krajobrazy i innych ludzi w górskiej akcji, niż siebie. Bywa, że nie ma ani jednego własnego zdjęcia z wyjazdu :) Wie o budowaniu planów, istnieniu tzw. złotej godziny – po wschodzie słońca i przed jego zachodem. Czasem jest w stanie wyjść z ciepłego łóżka po to, by obserwować i fotografować świt w górskim krajobrazie. Docenia różne warunki pogodowe – bo przecież kiedy jest „lampa”, to i owszem - dobrze się chodzi, ale zdjęcia jakieś takie nijakie. Ciekawe chmury, mgły (szczególnie poranne mgły w dolinach), słońce ledwie delikatnie przebijające się przez mrok – to może być naprawdę ciekawe. Taki fotograf bywa, że jest gotowy wrócić kilka razy w to samo miejsce – tylko po to, by zrobić wreszcie TO zdjęcie.

Czerwone Wierchy

Przy dobrej pogodzie Czerwone Wierchy są po prostu ładne, nawet zimą. Odrobina mgły, trochę światłocienia i można poczuć się jak na himalajskiej grani ;)

fot.: Paulina Wojciechowska-Sutkowska

Reportażysta

Typ, którego bardziej niż krajobrazy interesują ludzie. Nie tylko towarzysze, ale ludzie w ogóle i ich zachowania. Wszelkie kontrasty i paradoksy. Potrafi wyłapać ciekawy moment. Bawiące się dzieciaki, turyści robiący selfiaki, górskie oryginały chodzące w kolorowych ciuchach, wspinacze w akcji. Z przyjemnością sfotografuje mijane górskie miejscowości, wszystkie ciekawostki z przydomowych ogródków - ciekawe tabliczki, jak ta z Beskidu Sądeckiego mówiąca, że Himalaje są w odległosci dwóch lat marszu. Bo góry są piękne, ale piękne i zarazem ciekawe są także wszelkie przejawy życia.

pod Negoiu

Mam za sobą wiele biwaków w górach, ale niewiele nocy, gdzie gwiazdy naprawdę dobrze widać. A jeśli już taka noc się trafi, to tak trudno odpowiednio ustawić aparat. Szybko zaczyna być zimno. Tym bardziej się cieszę, kiedy "coś" jednak udaje się zrobić. Wiem, że to zdjęcie absoutnie nie nadaje się na konkurs..., ale i cieszę się, że pierwszy raz udało się uchwycić Andromedę :)

fot.: Pauina Wojciechowska-Sutkowska

Artysta

Na górę wnosi ciężki sprzęt – lustrzanka, obiektywy, statyw, filtry – to wszystko swoje waży, a my wszyscy chodzący wiemy, że ciężar ma znaczenie. Rzadko zatrzymują się na zrobienie zdjęcia, ale jeśli już to robią, może im to zająć chwilkę. Trzeba przemyśleć, jaki będzie kadr, poczekać na dobre światło, ustawić wszystkie parametry. Sztuka bycia w odpowiednim miejscu i w odpowiednim czasie. Dla prawdziwego pasjonata chodzenie po górach może w pewnym momencie stać się kwestią drugorzędną wobec fotografowania. No bo jeśli trzeba „wyczekać” odpowiedni moment i światło do zdjęcia, to może to znacznie opóźnić marsz. Towarzysze wędrówek też mogą mieć dość ciągłego czekania – więc albo fajne zdjęcia, albo wyjście ze znajomymi. Artysta zawsze ma przy sobie batoniki lub czekoladę, ale nie jak większość z nas na wypadek zmęczenia wędrówką albo że lubi słodycze. Po prostu zawsze trzeba mieć przy sobie "szybki cukier", bo ręka może zacząć się trząść w najbardziej nieodpowiednim momencie. Artysta to nie zawsze profesionalista, czy ten, co wygrywa konkursy - to ten, który poświęca wiele, by osiągnąć odpowiedni efekt, a także opanowuje dobrze techniczne szczegóły rzemiosła.

Moim ulubionym typem Artystycznej Fotografii jest motyw gór i gwiazd - obie te przestrzenie są dla mnie magiczne. Zdaję sobie sprawę, że zrobienie naprawdę dobrego zdjęcia wymaga dużo czasu, cierpliwości... i odporności na zimno, bo gwiezdne noce są zwykle dość zimne.

Przy czym warto pamiętać – to nie dobry i ciężki sprzęt czyni fotografa, a „najlepszy aparat to ten, który masz przy sobie”. Można zrobić naprawdę dobre zdjęcia smartfonem – choć może one nie wygrają profesjonalnego konkursu, ani nie będą się nadawały do zrobiania fototapety. Można też mieć sprzęt za dziesięć koła, ale nie umieć korzystać z jego możliwości, robić banalne zdjęcia i w końcu wrócić do fotek komórką, bo „jeśli nie widać różnicy, to po co przepłacać”.

Oczywiście dziś fotografowanie to nie tylko samo „pstryknięcie” – fotograf pracuje jeszcze nad swoim zdjęciem w komputerze. Czasem godzinę nad jednym zdjęciem. A czasem pracuje dłużej. Osobiście nie lubię zdjęć krajobrazowych zbyt mocno obrobionych - ale cóż, taki jest trend i takie "mocniejsze" zdjęcia uchodzą za dobre. Pewne, że dobra obróbka pomaga wydobyć ze zdjęcia to, czego szukamy, więc warto się jej uczyć :)

Na koniec powołam się znów na Ansela Adamsa, który powiedział ponoć, że "Dwanaście świetnych fotografii każdego roku to wspaniały plon". Nie jest łatwo nie ulegać pokusie dokumentowania "wszystkiego", w pędzie życia nie jest łatwo przystać na chwilę i zastanowić się, co chemy osiągnąć i po co. Tymczasem less is more, mniejsza ilość i większa uwaga może sprawić, że zrobimy wyjątkowe zdjęcia - te naprawdę warte zapamiętania. Warto też pamiętać, że nawet kiedy się staramy większość naszych zdjęć może i będzie dobra, ale nie będzie miała "tego czegoś", co czyni je wyjątkowymi. Życzę Wam, żebyście każdego roku mieli choć kilka fotografii, na które będziecie patrząc i czuć, że macie właśnie TO zdjęcie.

Autorka: Paulina Anna Wojciechowska-Sutkowska

Redaktorka Działu Trekking

Comments

by Admin 1097 day(s) ago
0 punktów
Spodobał Ci się artykuł? Zainspirował Cię? Doceń naszą pracę i poświęcony czas stawiając nam wirtualną kawę! Bardzo dziękujemy!
https://buycoffee.to/planeta.gor

BIEGI GÓRSKIE: czytaj

ROWERY GÓRSKIE: czytaj

SKITURY: czytaj

SPELEOLOGIA: czytaj

TREKKING: czytaj

WSPINANIE: czytaj

Links Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Bookmark