Start w Tatrzańskiej Polance przez Dolinę Wielicką i Śląski Dom

Punktem wyjścia jest Tatrzańska Polanka (Tatranská Polianka) – mała osada i przystanek kolejki elektriczki, w której znajdziesz dogodne połączenia z innych części Tatrzańskiej Magistrali. Stąd prowadzi wygodny, zielony szlak (ok. 1:30 h) do Śląskiego Domu (Sliezsky dom) – schroniska, a właściwie hotelu górskiego, położonego nad Wielickim Stawem, w sercu Doliny Wielickiej.

Dolina zachwyca widokami na majestatyczne ściany Gerlacha, skalnymi progami i kaskadami, z których najbardziej znana jest Wielicka Siklawa. To także doskonałe miejsce na odpoczynek i zebranie sił przed trudniejszą częścią trasy. A prowadzi ona przez Ogrody Wielickie, czyli kwietne łąki pełne bujnej, kolorowej roślinności. 

W Tatrzańskiej Polance można zostawić samochód na płatnym parkingu w centrum wioski. Współrzędne do nawigacji GPS: 49.1229908N, 20.1853653E.  

Podejście na Polski Grzebień - trudności techniczne

Od Śląskiego Domu ruszamy zielonym szlakiem w kierunku Polskiego Grzebienia. Szlak zaczyna się łagodnie, prowadząc przez malownicze tereny górnej Doliny Wielickiej, gdzie mijamy Kwietnicowy oraz Długi Staw oraz podziwiamy potężne ściany Gerlachu i Staroleśnego Szczytu.

Z czasem szlak staje się bardziej stromy, a tuż przed Polskim Grzebieniem zaczynają się trudności techniczne. Pojawiają się łańcuchy. Miejscami – mimo stromizny – brakuje sztucznych ułatwień. Fragment ten wymaga dobrej kondycji, umiejętności korzystania z rąk i ostrożności – szczególnie przy mokrej skale lub zalegającym śniegu.

Polski Grzebień (2200 m n.p.m.) to charakterystyczna, głęboko wcięta przełęcz z pięknym widokiem na Dolinę Białej Wody oraz masyw Gerlachu, Wielicki i Litworowy Szczyt. Panorama stąd jest zachwycająca, ale to dopiero przedsmak tego, co zobaczymy na Małej Wysokiej. W tym miejscu zaczyna się także kultowa wspinaczkowa graniówka na Gerlach - Droga Martina, inaczej Martinka lub Martinowka. Ma ona trudność III w skali UIAA, ale wiele osób uważa, że jest łatwiejsza. Nie oznacza to, że turyści są na niej mile widziani — wręcz przeciwnie. Trzeba na niej mieć linę i pozostały sprzęt wspinaczkowy, a także umieć się nimi posługiwać. Ponadto na Drodze Martina mogą spotkać was trudności techniczne i orientacyjne, które dla osób niewspinających się będą nie do pokonania. 

Z Polskiego Grzebienia na Małą Wysoką

Z przełęczy kontynuujemy wędrówkę żółtym szlakiem na Małą Wysoką. Ten odcinek, choć krótki (ok. 1 godzina), jest najtrudniejszy technicznie. Szlak prowadzi stromym żlebem, gdzie miejscami brakuje łańcuchów i musimy podchodzić po skalnych stopniach i półkach. Niektóre fragmenty przypominają łatwą wspinaczkę i mogą być problematyczne dla osób z lękiem wysokości. Pod samym szczytem trzeba pokonać niewielkie pole z osypującymi się piargami.

W moim odczuciu podejście z przełęczy na szczyt pozbawione było większych trudności, weszłam tam w niskich butach przeznaczonych do biegania po górach, choć osoby, które dopiero zaczynają chodzić po wymagających szlakach, mogą być lekko skonsternowane z powodu ekspozycji i konieczności użycia rąk w żlebie. 

Nagrodą za trud jest jeden z najpiękniejszych widoków w całych Tatrach – panorama obejmująca m.in. Gerlach, Litworowy, Żłobisty, Wielicki i Smoczy Szczyt, Wysoką, Ganek, Rysy, Miedziane, Świnicę, Kozi Wierch, Młynarz, Gęsią Szyję, Dziką Turnię, Świstowy Szczyt, Murań, Hawrań i Płaczliwą Skałę, Lodowy Szczyt i Lodową Kopę, Jaworowy, Durny, Łomnicę, Sławkowski i Staroleśny Szczyt. Można więc śmiało powiedzieć, że widać stąd niemal całe Tatry. 

Po zdobyciu szczytu większość turystów wraca tą samą trasą – przez Polski Grzebień do Śląskiego Domu i dalej do Tatrzańskiej Polanki. Alternatywą dla bardzo doświadczonych i doskonale przygotowanych kondycyjnie jest kontynuacja przejścia przez Rohatkę i dalej Doliną Staroleśną do Starego Smokovca. Stamtąd do Tatrzańskiej Polanki można wrócić elektriczką, jednak uprzednio sprawdziwszy jej rozkład jazdy. 

Trudności na szlaku na Małą Wysoką:

• Całkowity czas przejścia: ok. 8 – 10 godzin (tam i z powrotem). 

• Szlak żółty z Polskiego Grzebienia na Małą Wysoką: ekspozycja, wspinaczka, brak ułatwień w części odcinków

• Odpowiedni sprzęt: buty trekkingowe lub trailowe z dobrą podeszwą, kask jest zalecany (możliwość spadających kamieni), kijki do dolnych partii.

• Tylko przy dobrej pogodzie – deszcz lub śnieg znacząco podnosi ryzyko. Dodatkowo od 1 listopada do 31 maja szlak powyżej Śląskiego Domu jest zamknięty. 

• Warto pamiętać o ubezpieczeniu — akcje ratunkowe na Słowacji są płatne. 

   

   

Wejście na Małą Wysoką przez Polski Grzebień to wyprawa dla zaawansowanych turystów, którzy szukają wyzwań i nie boją się ekspozycji oraz technicznych trudności. To również doskonały wybór dla osób kompletujących Turystyczną Koronę Tatr Wysokich – szczyt ten nie tylko dostarcza emocji, ale także zapada w pamięć dzięki niezwykłym widokom.

Warto dobrze zaplanować wyprawę – rozpocząć wcześnie rano, sprawdzić prognozy pogody i przygotować się na wymagający, ale niezwykle satysfakcjonujący dzień w sercu słowackich Tatr Wysokich. 

---

  

Przed zaplanowaniem wyjazdu warto pomyśleć o ubezpieczeniu, ponieważ akcje ratunkowe w Tatrach Słowackich są płatne. 

 

Skorzystaj z porównywarki ofert towarzystw ubezpieczeniowych:  

 

  

---

 

Jeżeli spodobał Ci się artykuł, to prosimy, wspomóż rozwój naszego portalu i postaw nam wirtualną kawę: 

https://buycoffee.to/planeta.gor/  

Bardzo dziękujemy! 

 

---

 

Emilia Götz 

Redakcja Portalu planetagor.pl

 

Copyright by Planetagor.pl, 2025. Data dodania: 24. 07. 2025. Zdjęcia: autorka artykułu. 

Korzystając z wyszukiwarki Rankomat wspierasz rozwój portalu PlanetaGor.pl, ponieważ niewielki procent z transakcji zasila nasze konto i pozwala nam dodawać nowe funkcjonalności.