Links
News
Contact Us
About Us
Advertisement
Terms of use
FAQ
Add story
Partners
Invite a friend
Bookmark
Articles
Articles
Koprowy Wierch. Opis szlaku
15-09-23
TREKKING. Pierwszy raz zobaczyłam Koprowy Wierch (2363 m n.p.m., słow. Kôprovský štít) kilkanaście lat temu. Siedziałam na Przełęczy pod Chłopkiem i zachwycałam się pięknem wokół mnie. Hińczowe Stawy migotały w promieniach sierpniowego słońca, a turyści jak mróweczki wychodzili zakosami na Koprową Przełęcz. Wtedy zapragnęłam wejść jak oni na ten szczyt, jednak z wielu względów Tatry Słowackie były poza moim zasięgiem. Minęło kilka lat i wreszcie zaczęłam zdobywać szczyty i przełęcze za naszą południową granicą. Na pierwszy ogień poszedł Jagnięcy Szczyt, a na Koprowy musiałam jeszcze poczekać. Nadszedł jednak w końcu dzień, w którym spełniłam moje górskie marzenie. Zdobyłam Koprowy Wierch, należący do Turystycznej Korony Tatr Wysokich. Zdecydowanie warto było to zrobić - wycieczka na niego jest zróżnicowana i nie należy do specjalnie trudnych. Jedynie pod samym szczytem i na wierzchołku jest ekspozycja i należy zachować ostrożność. Opis szlaku na Koprowy Wierch przedstawiam poniżej.Etap I. Parking - Schronisko nad Popradzkim Stawem
Tu zaczyna się długa na 7,5 km walna Dolina Mięguszowiecka. To typowa dolina polodowcowa - niegdyś spływał nią lodowiec, wygładzając jej dno oraz tworząc kotlinki i progi skalne oddzielające kolejne piętra doliny od siebie.
Wybieramy niebieski szlak, którym będziemy wędrować aż do Wyżniej Koprowej Przełęczy. Przed nami najgorsza część wycieczki - podejście asfaltem do schroniska. Co prawda nie tak długie, jak do Morskiego Oka, ale również męczące. Czas przejścia wynosi 1h25'. Nasz szlak zaczyna się przy stacji kolejowej "Popradske pleso". Parking jest płatny, koszt całodziennego pozostawienia samochodu wynosi 10 euro (we wrześniu 2023 r.), a kwotę uiszcza się w parkomacie. Większość trasy to wędrówka przez las, a widoki zaczynają się niedaleko schroniska - po prawej mijamy potężną ścianę Osterwy, a dalej widzimy m.in. Dolinę Złomisk i jej otoczenie.
Etap II. Schronisko przy Popradzkim Stawie - Wyżnia Koprowa Przełęcz
Przed nami ciekawy odcinek prowadzący początkowo przez las, a następnie przez kosodrzewinę. Tu już robi się widokowo, choć kiedy zwrócimy wzrok w stronę podejścia na próg Doliny Hińczowej, to zobaczymy żmudne podejście zakosami do góry. Po 35 minutach docieramy do rozstaju szlaków. Czerwony skręca w prawo, do Chaty pod Rysami, a następnie na Rysy, a nasz niebieski odchodzi w lewo. Przed nami jeszcze kawał drogi - 2 h i 10 minut do przełęczy. Po prawej widać Wołową Turnię (2355 m n.p.m.) i Wołowiec Mięguszowiecki (2228 m n.p.m.). Na oba szczyty nie prowadzi szlak turystyczny. Wołową można zdobyć wyłącznie wspinaczkowo, najłatwiejsza droga ma trudność II. Natomiast Wołowiec nie wymaga specjalnych umiejętności, a jedynie obycia w terenie pozaszlakowym, przyzwyczajenia do skały i ekspozycji. Tu trudność wynosi 0, miejscami 0+. Oczywiście oba szczyty można zdobyć wyłącznie z licencjonowanym przewodnikiem. Nielegalne wejścia mogą być karane mandatem w wysokości 66 euro.
Z lewej zaś naszej wędrówce towarzyszy widok na Grań Baszt z najwyższym Szatanem (2422 m n.p.m.). Również i granią nie prowadzi szlak turystyczny, ale Szatan jest łakomym kąskiem wśród miłośników chodzenia poza szlakiem. Można na niego wejść wykorzystując jeden z dwóch wariantów - każdy z nich ma trudność 0+.
Po przekroczeniu progu skalnego przed naszymi oczami rozpościera się Hińczowa Dolina, w której centralne miejsce zajmuje Wielki Hińczowy Staw. Jest on największym i najgłębszym zbiornikiem w Tatrach Słowackich. Znajduje się na wysokości 1945 m n.p.m., ma 20,08 ha powierzchni i 53,7 m głębokości. Przepięknie wygląda z góry, z Przełęczy pod Chłopkiem. Niegdyś wiódł na nią szlak zaczynający się właśnie przy tym stawie. Został on zamknięty w 1977, ale dziś ścieżka jest nadal widoczna. Oczywiście podejście nią jest zabronione.
Wielki Hińczowy Staw
Z dna Hińczowej Doliny bardzo dobrze widać zakosy, które wyprowadzają na Wyżnią Koprową Przełęcz (2180 m n.p.m.).
Etap III. Wyżnia Koprowa Przełęcz - Koprowy Wierch (2363 m n.p.m.)
Przełęcz to szerokie siodło, przez które prowadzi szlak łączący Dolinę Mięguszowiecką z Dolinami Hlińską i Koprową. Widoki z niej są przednie - to przedsmak tej panoramy, która czeka turystę na Koprowym Wierchu. Przed nami jedynie 30 minut podejścia. Szlak omija grań po lewej stronie, a tuż przed wierzchołkiem skręca w prawo do góry. Wyprowadza na Koprową Kopę (2212 m), następnie niewielką przełączkę zwaną Koprową Przechybą (2305 m), a później na właściwy wierzchołek. Nie ma tu żadnych sztucznych ułatwień, ani miejsc, w których byłyby one niezbędne. Można więc pokusić się o stwierdzenie, że Koprowy Wierch jest jednym z najłatwiejszych do zdobycia szczytów w Turystycznej Koronie Tatr Zachodnich. Wejście np. na Jagnięcy Szczyt jest od niego trudniejsze, a na Sławkowski bardziej nudne.
Na Koprowej Przełęczy Wyżniej
Widok ze szczytu jest wspaniały - widzimy Baraniec, Bystrą, Kamienistą, Tomanowy Wierch, Kominiarski Wierch, Czerwone Wierchy, przełęcz Zawory, Cubrynę, Mięguszowieckie Szczyty, Rysy, Ganek, Wysoką, Kończystą, Tępą, Osterwę, Szatana z Granią Baszt, Szczyrbski Szczyt, Grań Solisk, Bystry Przechód, Furkot, Hruby Wierch i Mur Hrubego. Inny słowy - dookólna panorama jest imponująca.
Koprowy Wierch
Grań Baszt widoczna z podejścia na Wyżnią Koprową Przełęcz
Widok z Koprowego Szczytu na Orlą Perć, Szpiglasowy Wierch i Szpiglasową Przełęcz
Widok z Koprowego Szczytu na Grań Baszt i Tatry Zachodnie
Cubryna i Mięguszowiecki Szczyt Wielki
Rysy, Ciężki Szczyt, Wysoka i Kończysta
Czas podejścia na Koprowy Wierch z parkingu przy stacji kolejowej "Popradske pleso": 4h40'.
Czas zejścia z Koprowego Wierchu: 3h35'.
Przewyższenie: 1,2 km.
Trasy na Koprowy Wierch:
Ważne! Wybierając się na słowacką stronę Tatr pamiętać należy o ubezpieczeniu - koniecznie musi ono zawierać akcję ratowniczą z użyciem śmigłowca.
Łatwe szlaki w Tatrach Słowackich znajdziesz tu:
Opisy szlaków na szczyty w Tatrach Słowackich:
Jeżeli spodobał Ci się artykuł, to prosimy wspomóż rozwój naszego portalu i postaw nam wirtualną kawę:
Emilia Götz
Redakcja Portalu planetagor.pl
Copyright by Planetagor.pl, 2023. Oświadczam, że jestem autorką wszystkich zdjęć w artykule.
by Copyright by planetagor.pl