Niezwykła historia eksploracji tej jaskini, utrwalona na filmie „L'abisso" Alessandro Anderloniego, sprawia, że przyciąga ona grotołazów z różnych państw- śmiałków, którzy chcą się zmierzyć z jej głębią. Spluga della Preta ma niespełna tysiąc metrów głębokości, a wewnątrz otwierają się olbrzymie studnie. Jaskinia znana jest od dawna, gdyż wlot do ogromnej studni, na dnie leja krasowego, znajduje się na trawiastym płaskowyżu pod Corno d'Aquilio (1546 m), w masywie Alti Lessini w Alpach Weneckich na terenie parku narodowego, a rejon otworu ogrodzony jest murkiem.

Eksplorację jaskini rozpoczęli w 1925 roku speleolodzy z Werony pod kierownictwem prof. Luigi de Battisti, pokonując przy pomocy wyciągarki 131-metrową studnię. W kolejnych latach jaskinia była sukcesywnie eksplorowana, aż w końcu osiągnięto głębokość 637 metrów, a jaskinia stała się tym samym najgłębszą jaskinią na świecie.

Do tego momentu rekord należał do jaskini Gedloch, mającej głębokość 410 m, znajdującej się w Austrii. Jednakże dopiero w 1948 roku po dokonaniu dokładnych pomiarów okazało się, że głębokość tej jaskini to tylko 380 metrów. W latach sześćdziesiątych włoscy grotołazi z Turynu, Bolonii i Faenzy eksplorowali Spluga Della Preta i w 1963 roku osiągnęli dno w korytarzyku poniżej Czarnej Salki, na głębokości 875 metrów.

    W latach siedemdziesiątych do jaskini wyruszyła wyprawa grotołazów z Gliwic pod kierownictwem Tadeusza Rojka, należącego w tamtych latach do STJ Zakopane. Grotołazi działali w jaskini razem ze speleologami włoskimi. Wyprawa zakończyła się sukcesem - aż czterech jej uczestników stanęło na dnie jaskini: Jerzy Dworak, Paweł Gibiński, Adam Nikodem i Czesław Wrona. Następna polska wyprawa Akademickiego Klubu Speleologicznego z Sosnowca do tej jaskini pozostawiła po sobie doniosły ślad. Z czasem po zakończeniu wyprawy okazało się bowiem, że jej uczestnicy, którzy także osiągnęli stare dno, eksplorowali wtedy najniższe partie jaskini i kiedy Włosi pogłębili ją później do 985 metrów, to natrafili na odciski butów gumowych, pozostawionych przez Polaków.

W 2006 roku narodził się pomysł zorganizowania wyprawy do Spluga della Preta. W wyprawie udział wzięli Prezes Speleoklubu Tatrzańskiego, a zarazem kierowniczka pięcioosobowego zespołu polskiego Jaga Trojan oraz Marcin Kwiatkowski, Mirosław Zieliński i Bogdan Zięba, a także Wojciech Łukaszczyk. We wszystkich studniach jaskini grotołazi polscy zastali już wcześniej rozwieszone liny, bo dwa tygodnie wczesniej działał w jaskini zagraniczna ekipa. Mirek Zieliński, który z Jagą dotarł do biwaku na minus 770 metrów, tak opisuje dalsze studnie: - „Druga ponadstumetrowa była sucha i dzięki wymytym żłobkom najładniejsza, a w trzeciej, 88-metrowej, było już mokro, ale były odciągi i przepinki. Najbardziej mokra jest Studnia Torino, a w następnej Studni Bologna zjeżdża się w dzwonie, natomiast woda spływa z boku. Najbardziej męczące były długie meandry, gdzie trzeba było się przeciskać z worem".

Jaga Trojan wraz z Mirkiem Zielińskim osiągnęli głębokość 770 metrów, natomiast Marcin Kwiatkowski, Bogdan Zięba i Wojciech Łukaszczyk wraz z dwójką towarzyszących im Włochów zeszli na głębokość 895 metrów, osiągając tzw. nowe dno. W czasie akcji wypoczywali tylko raz, na kilkugodzinnym biwaku.

Rys. Schemat jaskini "Głębia".

Wychodzenie z jaskini w górę po linach wymagało nie lada kondycji, dodatkowo trzeba było transportować ze sobą cały sprzęt w workach. Od otworu wejściowego jaskini dzieliło ich 895 metrów w pionie. Eksplorując "Głębię", polscy grotołazi zacieśnili kontakty ze speleologami z Padwy planując wspólnie kolejne eksploracje jaskiń w Tatrach i Dolomitach.

Dane dotyczące lokalizacji jaskini można zobaczyć pod tym linkiem.

Autor: Redakcja

Źródło: http://www.tygodnikpodchalański.pl