Links
News
Contact Us
About Us
Advertisement
Terms of use
FAQ
Add story
Partners
Invite a friend
Bookmark
Articles
Articles
Jak pokonać lęk wysokości lub przestrzeni? 9 sprawdzonych sposobów na radzenie sobie ze strachem
21-03-25
PORADNIK. Lęki są czymś, co nas ogranicza, nie pozwala cieszyć się chwilą, nie pozwala być obecnymi tu i teraz. Lęk przestrzeni, wysokości, przed ekspozycją, niedźwiedziem, nocą (każdy boi się czego innego, można wybrać z listy lub dopowiedzieć coś od siebie) skutecznie paraliżuje i zniechęca do podejmowania większych wyzwań w górach. Nie jesteśmy w stanie poświęcić się naszej pasji - górom, ponieważ sami stawiamy sobie bariery. Wszystko zaczyna się w głowie. Każda emocja - lęk również - ma swoje źródło w myśleniu, w przekonaniach, które żywimy, a które niekoniecznie są obiektywne. Jak więc skutecznie pokonać lęk wysokości lub przestrzeni i przestać się bać?Co to jest lęk przestrzeni i wysokości?
Lęk wysokości (akrofobia) i lęk przestrzeni (agorafobia) to rodzaje fobii, które objawiają się silnym zaniepokojeniem lub strachem w miejscach typu szczyty i kolejki górskie, wysokie bloki, balkony, mosty, wieże itp. Takie lęki są bardzo uciążliwe dla osób chodzących po górach. Mogą tylko przeszkadzać lub aż powodować napady paniki, kiedy to osoba bojąca się może stanowić w skrajnych przypadkach zagrożenie dla siebie lub innych na szlaku. Jednak najczęściej ludzie posiadający tego rodzaju fobie doświadczają silnego stresu, zawrotów głowy i zaburzeń równowagi.
Chodzenie po górach i przebywanie na otwartych przestrzeniach staje się bardzo trudne, a bywa, że niemożliwe. Jednak każdy lęk można pokonać, odpowiednio pracując nad sobą, czy to samodzielnie, czy też z pomocą psychoterapeuty. Przepracowanie i pokonanie tego, czego się boimy, może przynieść między innymi większą satysfakcję z życia i czerpanie radości z chodzenia po górach oraz z obcowania z naturą. Wtedy niemal każdy postawiony sobie cel, jak na przykład zdobycie Orlej Perci, będzie w zasięgu ręki.
Jak pokonać lęk wysokości lub przestrzeni, by bez przeszkód chodzić po górach?
1. Powolne oswajanie się z wysokością i przestrzenią, czyli tzw. terapia ekspozycyjna. Polega ona na stopniowym zwiększaniu trudności tras, od krótkich, łatwych i pozbawionych ekspozycji, po coraz dłuższe i eksponowane. Unikanie sytuacji wyzwalających lęki zdecydowanie nie pomoże, a może je tylko zwiększyć.
2. Akceptacja i zrozumienie lęku. Przede wszystkim postaraj się zrozumieć, że lęk to normalna reakcja organizmu w sytuacji zagrożenia. Jednak czasami pojawia się duża dysproporcja między naszymi wyobrażeniami, a rzeczywistością. Irracjonalnie postrzegamy daną sytuację jako niebezpieczną, gdy obiektywnie wcale taka nie jest. Akceptacja własnych lęków to pierwszy krok ku ich pokonaniu.
3. Techniki relaksacyjne, oddechowe, jak medytacja lub wizualizacja pozwolą dać sobie radę ze stresem, który pojawia się w konfrontacji z lękiem.
4. Terapia behawioralno-poznawcza u psychoterapeuty. Pomoże w przekształceniu negatywnych myśli na realistyczne i obiektywne. W czasie terapii zadamy sobie pytania, co wywołuje lęk, jakie sytuacje z przeszłości leżą u jego źródła? Ponadto skupimy się na pozytywnych elementach chodzenia po górach, na podziwianiu widoków, radości z przbywania wśród dzikiej przyrody itp. Opracujemy też indywidualne strategie radzenia sobie z lękiem.
5. Wsparcie bliskich i wędrówki w grupie. Łatwiej poradzić sobie z lękiem, kiedy mamy wokół siebie bliskie osoby, które wierzą w nas i w to, że nam się uda. Ponadto chodząc po górach w grupie znajomych możemy poczuć się bezpieczniej, zwłaszcza z osobami o większym doświadczeniu.
6. Sprzęt zwiększający poczucie bezpieczeństwa. Odpowiedni ekwipunek w górach to podstawa, ale dla osób, które odczuwają lęk wysokości, będzie on szczególnie przydatny. Kask i lonża na ferraty, naładowany telefon, powerbank, czołówka i zapasowe baterie, kijki trekkingowe zapewnią komfort i pewność siebie nawet na wymagających trasach.
7. Wiedza. Dowiedz się więcej o szlaku, którego się boisz. Niekoniecznie oznacza to oglądanie filmików na yt, ale raczej realne opisy tego, co cię czeka. Ze swojej strony polecam absolutny klasyk, czyli przewodniki "Tatry Polskie" i "Tatry Słowackie" Józefa Nyki. Żadych tam wydanych własnym sumptem poradników pisanych przez mniej lub bardziej popularnych blogerów, ponieważ w nich aż roi się od błędów i merytorycznych, i stylistycznych. O wszystkich tatrzańskich szlakach i ścieżkach poza nimi, na których byłam, czytałam najpierw "w Nyce".
8. Racjonalizacja. Jeśli boisz się wysokości, to spytaj sam siebie o przyczynę. Co konkretnie wywołuje lęk? Czy ma on racjonalne podłoże? Czy boisz się zagrożeń, czy te zagrożenia w ogóle istnieją? Jeżeli twoje przekonanie dotyczy tego, że np. zemdlejesz nad przepaścią i spadniesz w nią, to zastanów się, o ilu takich wypadkach słyszałeś i ile razy w życiu zdarzyło ci się zemdleć. Na pewno obie odpowiedzi będą "zero". Dlaczego więc miałbyś zemdleć właśnie tu i teraz, na tej górze, na tym szlaku? Przecież prawdopodobieństwo tego jest bliskie zeru. W ten sposób zracjonalizuj w swojej głowie każde przekonanie, które w sobie nosisz, a które sprawia, że odczuwasz lęk.
9. Pomoc lekarza. Jeśli twój lęk jest tak silny, że cię paraliżuje i nie jesteś w stanie nad nim pracować, to warto skorzystać z pomocy specjalisty. Profesjonalny psychoterapeuta lub psychiatra będzie wiedział, jak ci pomóc.
Jak pokonałam mój lęk wysokości?
Kiedyś lęk towarzyszył mi często. Przed prawie każdą tatrzańską wycieczką modliłam się o mgłę i chmury. Nie wiem jak, ale jakoś mi się udawało "wywołać" taką pogodę i praktycznie wszystkie szlaki w Tatrach Wysokich przeszłam w "mleku", łącznie z Orlą Percią i Rysami. O wspinaniu marzyłam od zawsze i kiedy już mi się udało to marzenie spełnić, musiałam stanąć oko w oko z własnym lękiem. Udało mi się pokonać go poprzez zmianę sposobu myślenia, czyli przekształcenie fałszywych przekonań na realistyczne. Nie przestałam się całkiem bać, ale ten lęk, który jeszcze we mnie jest, hamuje mnie przed podejmowaniem ryzykownych zachowań w górach. Z czasem odkryłam, że za banie się wysokości odpowiada m.in. brak przyzwyczajenia się do ekspozycji i przejściowe zaburzenia błędnika, które od kilku lat co jakiś czas się u mnie pojawiają. Wystaczy, że kilka razy pojadę w skały na początku sezonu wiosennego i trochę się rozwspinam, bym na nowo obyła się z przestrzenią i wysokością.
Pokonanie lęku przestrzeni i wysokości wymaga chęci do pracy nad sobą, cierpliwości, wytrwałości i dużej dyscypliny. Brak pośpiechu, powolne zwiększanie trudności tras, zmiana sposobu myślenia oraz umiejętność stosowania technik relaksacyjnych będą najlepszymi sprzymierzeńcami w tej walce. Dzięki temu odniesiemy wiele korzyści, jak choćby satysfakcję ze zdobywania trudnych szczytów, większe doświadczenie i poczucie sprawczości w swoim życiu, jak również pewność siebie.
Jeżeli spodobał Ci się artykuł, to prosimy, wspomóż rozwój naszego portalu i postaw nam wirtualną kawę:
https://buycoffee.to/planeta.gor/
Bardzo dziękujemy! Od niemal 15 lat tworzymy portal Planetagor.pl praktycznie pro bono, inspirując i edukując o górach, podróżach i wspinaczce. Dzięki wpływom z buycoffee możemy rozwijać się i opłacać koszty związane z funkcjonowaniem portalu (np. serwer i hosting).
Emilia Götz
Redakcja portalu Planetagor.pl
Copyright by Planetagor.pl, 2025.
Copyright by planetagor.pl