Gran Sasso - góry po włosku

Links News Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Invite a friend Bookmark Angielski

Join now Login on site

Articles

Articles > TREKKING > Gran Sasso - góry po włosku

Gran Sasso - góry po włosku

20-01-21

TREKKING. Czasy koronawirusa uczą elastyczności. Kupione miesiąc wcześniej bilety na Sycylię na nic się nie przydadzą, lot odwołany ze względu na ogłoszenie tam pomarańczowej strefy. Do urlopu dwa dni - ale szybkie spojrzenie na aktualną mapę Włoch i siatkę połączeń pozwala nam wybrać nowy kierunek - lot do Rzym i kierunek - Apeniny Środkowe. O miejscu, w które się wybieraliśmy, wiedzieliśmy niewiele - i muszę przyznać, że włoskie góry w ich jesiennej odsłonie bardzo pozytywnie nas zaskoczyły.

Apeniny to łańcuch górski ciągnący się przez całe Włochy - o długości ponad 1300 km. Ich najwyższą częścią jest zbudowany z wapieni i dolomitów masyw Gran Sasso d’Italia - a najwyższym szczytem Corno Grande (2912 m n.p.m. - po włosku "Wielki Róg"), którego okolicom poświęcony będzie niniejszy tekst. Szczyt ma trzy wierzchołki - najwyższy Zachodni, Centralny oraz Wschodni. Po północnej stronie znajduje się niewielki lodowiec il Calderone - najbardziej na południe wysunięty lodowiec Europy. Elementem rozległej panoramy ze szczytu jest widok na Adriatyk.

Najwyższa część Apeninów chroniona jest przez Park Narodowy Gran Sasso e Monti della Laga i znajduje się w większości we włoskim regionie Abruzja. Park ma powierzchnię ponad 2 tysięcy metrów kwadratowych i został założony w 1991 roku. Wśród wielu chronionych gatunków znajdziemy tu sporą populację wilków i niedźwiedzi, a także kozice apenińskie, czy nornika śnieżnego. Do dyspozycji mamy ponad 300 kilometrów szlaków - pieszych, rowerowych i konnych. Oczywiście są ośrodki narciarskie - ale znacznie skromniejsze, niż te alpejskie. Pod masywem wydrążony jest 10-kilometrowy tunel - część autostrady A24, a w jego odgałęzieniach znajduje się jedno z największych na świecie podziemnych laboratoriów fizyki cząstek elementarnych (Laboratori Nazionali del Gran Sasso).

Corno Grande z Campo Imperatore

Corno Grande z Campo Imperatore, po prawej Monte Aquila

fot.: Paulina Wojciechowska

Sama Abruzja jest stosunkowo mało znanym włoskim regionem. Poza Gran Sasso jest tu kilka pasm górskich (np. Maiella, Velino-Sirente), ze szczytami przekraczającymi 2 tysiące metrów. W regionie mamy też średniowieczne miasteczka położne na zboczach wzgórz, zamki i fortece. Ponieważ ruchy tektoniczne w Apeninach nie zakończyły się jeszcze, Abruzja jest też niestety nawiedzana przez trzęsienia ziemi - w 2009 jedno z nich, 6,3 w skali Richtera, zniszczyło historyczną stolicę regionu - L’Aquilę.

Najdogodniejsze szlaki na szczyt prowadzą z płaskowyżu Campo Imperatore (2130 m n.p.m.), gdzie oprócz parkingu (w sezonie płatny 5 euro) znajduje się również stacja kolejki linowej oraz obserwatorium astronomiczne. Ciekawostka: w hotelu na Campo Imperatore przez kilka tygodni w 1943 uwięziony był Benito Mussolini - a niemieccy żołnierze przeprowadzili udaną akcję uwolnienia go z rąk Włochów. Z L’Aquili wiedzie tam wygodna droga, w sezonie jeździe nawet jeden autobus. Do samej L’Aquili z Rzymu dostać się bardzo łatwo - dojazd samochodem to ok. 2 godzimy, pociągiem - ok. 3 godzin. Ze względu na łatwość dostępu i naprawdę spektakularne widoki miejsce jest bardzo popularne.

Na Campo Imperatore można też dostać się szlakiem turystycznym z Castel del Monte - położonym na wysokości 1300 metrów - to wędrówka na ok. 18 km, z dołu można też wjechać kolejką z miejscowości Fonte Cerreto.

Szlaki w Apeninach są oznakowane na biało-czerwono przez Włoski Klub Aplpnistyczny (Club Alpinismo Italiano, CAI).

Mapa okolic Corno Grande

Mapka okolic Corno Grande,

źródło: http://www.lagagransasso.it/

W okolicach Corno Grande znajduje się kilka malutkich schronisk - o dość podstawowym standardzie (wieloosobowe pokoje, brak bieżącej wody itp.) - już o pół godziny od parkingu na Capo Imeratore znajduje się Rifugio Duca degli Abruzzi (schronisko Abruzów, 2388 m) - 24 miejsca, otwarte od czerwca do września, cały rok można wejść do maleńskiej salki, gdzie jest kilka prycz. Zbudowane w 1908 roku schronisko swoje imię zawięcza księciu Luigi Amedo di Savoia - alpiniście i podróżnikowi, który w 1909 roku kierował włoską wyprawą na K2. Wywnioskowano wówczas, że najłatwiejsza droga na szczyt prowadzi granią nazywaną dziś Żebrem Abruzzich. Inny obiektem jest schronisko Rifugio Carlo Franchetti (2433 m) - znajduje się pomiędzy Corno Grande a Corno Piccolo, jest otwarte od połowy czerwca do połowy września i ma 22 miejsca. Kolejny schrnon to Rifugio Giuseppe Garibaldi (2231 m), otwarte cały rok, 20 miejsc, znajdujące się na płaskowyżu Campo Pericoli, u stóp zachodniej ściany masywu. Bardzo ciekawym schroniskiem jest położone na południowych zboczach Corno Grande Bivacco Andrea Bafile (2669 m), gdzie dostaniemy się tylko drogami wspinaczkowymi, a w środku znajduje się zaledwie 9 miejsc. Ceny noclegów osyclują wokół 40-50 euro za noc!

Jak widać w schrniskach miejsc jest mało, a biwakowanie w parku jest całkowicie zakazane. Większości pozostają zatem noclegi na kwaterach i w hotelach. Kilka hoteli widzieliśmy przy dolnej stacji kolejki, jednak na popularnym portalu rezerwacyjnym nie udało nam się znaleźć żadnego noclegu w górach w sensownej cenie - nocowaliśmy około godzinę drogi od Campo Imperatore. Noclegu można szukać w samej L’Aquli - jednak to także oznacza dojazd ok. 40 minut, trzeba także pamiętać, że miasto jest w odbudowie po trzęsieniu ziemi i nie jest tak malownicze jak miasta we Włoszech być potrafią.

Na Corno Grande prowadzi kilka dróg. Najłatwiejsza tzw. droga normalna (Via Normale), która wprowadza na wierzchołek od strony północnej i nie jest trudna technicznie. W naszym przypadku problemem okazała się północna wystawa szlaku - w listopadzie był tam już twardy, zmrożony śnieg. Nieco trudniejsza jest droga poprowadzona zachodnim grzbietem (Via della cresta-ovest), a najtrudniejsza Diretissima - jest to łatwa droga wspinaczkowa (II+), wymagająca używania podstawowego sprzętu - uprząrz, lonża, kask.

Warto zaznaczyć, że Corno Grande został zdobyty dość wcześnie - dokonał tego w 1573 roku Franciszek De Marchi.

Panorama z Monte Aquila

Panorama z Monte L'Aquila, wybitny szczyt na drugim planie to Pizzo Cefalone

fot. Paulina Wojciechowska

Jeśli warunki nie sprzyjają wejściu na Corno Grande - z Campo Imperatore do wyboru mamy jeszcze kilka innych szlaków. Ze schroniska Abruzów w około godziny wejdziemy na Monte Aquila (2494 m n.p.m.), później możemy kontynuować wędrówkę na szczyt Gran Sasso. Idąc w przeciwną stronę zdobędziemy Monte Portella (2385 m n.p.m.), skalisty Cefalone (2533 m n.p.m.) - a dalej możemy powędrować na szczyt Jana Pawła II (Cima Giovanni Paolo). Szczyt otrzymał nowe imię w maju 2005 roku. Z racji bliskości od Rzymu papież odwiedzał ten region Apeninów, a nawet jeździł tu na nartach.

widok z Monte L'Aquila

Widok z Monte Aquila w kierunku Campo Imperatore

fot.: Paulina Wojciechowska

Jeśli trasy z elemtami wspinaczki/ferraty wydają się ciekawą opcją - warto pomyśleć o sąsiedzie Crono Grande - Corno Piccolo (2655 m n.p.m.) - ze względu na swój kształt nazywany czasem “śpiącym olbrzymem” - oprócz Campo Imeratore można także wyruszyć z parkingu Prati di Tivo (1450 m n.p.m.). Ciekawostka - latem 2019 w wybrane dni w kolejce linowej wiodącej z Prati di Tivo na przełęcz Madonina (2015 m n.p.m.- u podnoży Corno Piccolo) zorganizowano wagony resturacyjne - kolacja była podawna podczas jazdy.

Pizzo di Sevo

Pizzo di Sevo z okolic parkingu

fot.: Paulina Wojciechowska

Na terenie Parku Narodowego jest pełno pięknych szlaków - nasz wybór drugiego dnia padł na Pizzo di Sevo (2419 m n.p.m.) - szczyt na granicy Abruzji i Lacjum, w paśmie Monti della Laga. Ze względu na krótki listopadowy dzień i niechęć do jeżdżenia po wąskich, niedoświetlonych drogach po zmroku (gdzie dodatkową atrakcją może być wyłaniająca się z naprzeciwka pędząca ciężarówka - po trzęsieniach jest mnóstwo budów) zdecydowaliśmy się na trasę, gdzie mogliśmy dość wysoko zacząć. Parking Macchie Piane znajduje się na wysokości ponad 1500 metrów, już powyżej granicy lasu. Cały czas wędrujemy zatem połoniną, z cudnymi widokami. Wybieramy łagodniejszy wariant podejścia, obchodzący nieco dookoła naszą górę. Na szczycie jesteśmy w trochę ponad 2 godziny. Widoki są bardzo rozległe - widać także postrzępione wierzchołki okolic Corno Grade. Na szczycie - krzyż upamiętniający ofiary trzęsienia ziemi z 2016 roku. Wariant zejściowy - niby oficjalny szlak - sprawia nam nieco więcej trudności nawigacyjnych. Ścieżka urywa się tuż pod szczytem, później czasami znajdujemy coś, co trochę ścieżkę przypomina - a nawigujemy przy pomocy aplikacji, która pokazuje, że niby jesteśmy na trasie. Oba warianty krzyżują się na wysokości ok. 1800 metrów, do parkingu jest już jedna ścieżka. Jeśli macie trochę więcej czasu z Pizzo di Sevo można powędrować jeszcze na szczyt Pizitello (2221 m n.p.m.), zejście ścieżką na drogę, którą przyjeżdżamy i krótkie podejście na parking - całość trasy to wówczas 15,5 km i 1080 metrów podejścia.

Widok z Pizzo di Sevo

Widok z Pizzo di Sevo

fot.: Paulina Wojciechowska

Miejscem, które na pewno warto odwiedzić jest położone w sercu gór duże jezioro, zbiornik retencyjny, Lago di Camposto (1313 m n.p.m.) - stamtąd także wyrusza kilka szlaków. Ogromnym plusem wędrówek po Apeninach Środkowych jest fakt, że poza regionem Capo Imperartore szlaki są raczej rzadko uczęszczane.

Opuszczając Apeniny Środkowe mieliśmy ogromne poczucie niedosytu - piękne góry, gdzie tylko nie spojrzeć ciekawe i puste szlaki, a mieliśmy tak mało czasu... Przez bliskość Rzymu góry są łatwo dostępne - choć jednocześnie słaba oferta noclegowa i wysokie ceny oraz zakaz biwakowania są przeszkodą. Abruzja to miejsce, w którym każdy znajdzie coś dla siebie: trasy o różnej długości i stopniu trudności, piękne widoki - a nieopodal morze, urocze wioski, zamki.

Autorka: Paulina Anna Wojciechowska

Redaktorka Działu Trekking

Źródła, ciekawe linki:

Comments

by Admin 1100 day(s) ago
0 punktów
Spodobał Ci się artykuł? Zainspirował Cię? Doceń naszą pracę i poświęcony czas stawiając nam wirtualną kawę! Bardzo dziękujemy!
https://buycoffee.to/planeta.gor

BIEGI GÓRSKIE: czytaj

ROWERY GÓRSKIE: czytaj

SKITURY: czytaj

SPELEOLOGIA: czytaj

TREKKING: czytaj

WSPINANIE: czytaj

Links Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Bookmark