Articles

Articles > WSPINANIE > Co to jest scrambling?

Co to jest scrambling?

25-10-23

GÓRSKIE KNOW-HOW. Jeśli dużo chodzisz po górach, skalistych szlakach i masz ochotę na "coś więcej", ale nie chcesz jeszcze iść na kurs wspinaczki skałkowej, to scrambling jest dla ciebie! W ujęciu encyklopedycznym "scrambling" to chodzenie po trudnym, skalistym terenie górskim wymagające użycia rąk, ale nie będące jeszcze wspinaniem sensu stricte. Jeżeli użyjemy liny i innego sprzętu, to nie będzie już to scrambling. Jeśli zaś chodzi o trudność, to aktywność owa mieści się pomiędzy turystyką a wspinaczką. Dzięki zastosowaniu skali opisowej jej skala jest mierzalna. Ciężko znaleźć polski odpowiednik na to słowo. "Trekking" czy "hiking" to piesze wędrówki i wycieczki górskie, "climbing" to oczywiście wspinaczka, ale scrambling najłatwiej po prostu opisać.

Scrambling ma miejsce wyłącznie tam, gdzie nie ma szlaku, ani sztucznych ułatwień, zatem chodzenie po via ferratach nie będzie już scramblingiem. Możemy tak nazwać zatem zdobywanie różnych łatwych technicznie (o trudnościach od 0 do I+) skalistych szczytów leżących poza szlakiem. Pamiętać jednak należy, że w Polsce i na Słowacji poruszanie się na terenie parków narodowych poza szlakami zagrożone jest otrzymaniem mandatu. Całe szczęście, że są jeszcze inne góry nie tak daleko od polskich granic, w których nie ma tak rygorystycznych obostrzeń.

Podejście na Kom Ljevorecki w górach Komovi w Czarnogórze.

fot. Michał Zawierucha

Krótki przewodnik: jak poruszać się w terenie skalistym

Scrambling momentami podobny jest do łatwej wspinaczki. Wymaga stosowania tych samych technik. Najprostsza i najważniejsza z nich to:

→ POSIADANIE TRZECH PUNKTÓW PODPARCIA ←

Co to znaczy? Chodzi o to, że podczas kiedy poruszamy się w żlebie, trzy nasze kończyny muszą znajdować się na ziemi. Jeżeli sięgamy do wyższego chwytu lub wchodzimy na wyższy stopień w powietrzu znajdą się dwie kończyny, to łatwo o upadek. Podczas scramblingu może on być tragiczny w skutkach.

→ Wspinamy się przede wszystkim na nogach, unikając podciągania się rękoma i stawania na kolanach.

→ Biodra powinny znajdować się blisko skały.

→ Przewieszenia pokonujemy w ten sposób, że rękoma chwytamy miejsce nad przewieszką, a nogami podchodzimy tak wysoko, jak tylko się da, bez podciągania się.

→ Jeśli musimy złapać za chwyt wysoko nad głową, to lepiej zrobić kilka niewielkich kroczków, niż się wyciągać i stawać na palcach.

→ Planuj ruchy. Zanim złapiesz byle jak i byle co, popatrz w górę i zastanów się, którędy pójdziesz. Zaplanuj w ten sposób kilka ruchów do przodu.

→ Stawanie "na tarcie". Dobre buty trekkingowe i podejściowe mają z przodu podeszwy część zwaną "climbing zone", pozbawioną bieżnika, a jednocześnie dobrze przyczepną do skały.

→ Sprawdzanie chwytów i stopni przed złapaniem. Warto najpierw sprawdzić, czego chcemy dotknąć lub na czym stanąć. Jeśli chwyt będzie kruchy, może zostać nam w dłoni i bywa, że zrobią się nagle dwa punkty podparcia, stracimy równowagę i zaliczymy lot, być może ostatni...

Na grani Lodowego Szczytu.

Fot. Dori H.

Pamiętać trzeba też o kasku wspinaczkowym. Rowerowy czy budowlany (bo i takie w górach widzieliśmy) nie zabezpieczy głowy w odpowiedni sposób. Na ogół nie jest przy scramblingu potrzebny inny sprzęt, ale są sytuacje, kiedy trzeba mieć uprząż, przyrząd asekuracyjno-zjazdowy i linę dynamiczną oraz - a może raczej przede wszystkim - umiejętność posługiwania się nimi.

Ostrożność, przezorność, odpowiedzialność to trzy cechy, które trzeba przejawiać przy "uprawianiu" scramblingu. Jak powiedział klasyk "gdzie wola, tam droga", ale dotyczy to wspinaczki, a nie chodzenia poza szlakiem. Lepiej skorzystać z przewodnika (takiego papierowego) z opisaną drogą wejścia, niż przeć do góry, gdzie się wydaje łatwo, bo można się zapchać w miejsce bez wyjścia. Zawrócić to nie błąd, ale wyraz dojrzałości górskiej.

Ubezpieczenie. To podstawa, nie tylko poza szlakiem, ale i w dowolnych górach poza Polską. Przy zakupie trzeba zwrócić uwagę, czy obejmuje ono również akcje ratunkowe z użyciem helikoptera.

Żleb pomiędzy wierzchołkami Vysokiej.

Fot. Dori H.

Zalety scramblingu:

Angażuje całe ciało i mózg, sprzyja nauce koncentracji, zachowaniu równowagi w trudnym terenie czy też obycia ze skałą.
Może być pierwszym stopniem wtajemniczenia we wspinaczkę sportową i górską.
Scrambling otwiera nowe możliwości: szczyty i inne cele poza szlakiem stają się łatwiej dostępne.
Pozwala poczuć to, co czuli pierwsi górscy zdobywcy. Droga do celu staje się zagadką, która musi zostać rozwiązana.
Uczy ostrożności i precyzji w poruszaniu się w trudnym, eksponowanym terenie.

Podejście na Hoher Riffler w Alpach Zillertalskich w Austrii.

Fot. Marcin Konior

Na zakończenie dodam, że scrambling to nie aktywność dla każdego, a zwłaszcza dla początkujących turystów górskich. Najpierw trzeba nabrać doświadczenia na znakowanych szlakach, uodpornić się na ekspozycję i nauczyć, jak poruszać się w terenie skalistym, a dopiero potem ruszyć poza szlak.

O legalnym scramblingu możecie poczytać na blogu Michała: Górska Zawierucha. Znajdziecie tu propozycje tras w różnych pasmach górskich Europy, a także opisy wycieczek i bogate fotorelacje.

Jeżeli spodobał Ci się artykuł, to prosimy wspomóż rozwój naszego portalu i postaw nam wirtualną kawę:

https://buycoffee.to/planeta.gor/

Oprac. Marcin Konior

Redakcja Portalu planetagor.pl

Comments

There are no comments yet

BIEGI GÓRSKIE: czytaj

ROWERY GÓRSKIE: czytaj

SKITURY: czytaj

SPELEOLOGIA: czytaj

TREKKING: czytaj

WSPINANIE: czytaj

Links Contact Us About Us Advertisement Terms of use FAQ Add story Partners Bookmark