Linki News Kontakt O nas Reklama Regulamin FAQ Dodaj opinie Partnerzy Zaproś znajomego Dodaj do ulubionych Angielski Polski
Angielski Polski
Artykuły
Trekking w Małym Kaukazie - Park Narodowy Borjomi
05-09-14

 

 

 

 

AmaratiTREKKING. Wędrujemy nad morzem chmur, wśród pierwotnych lasów, rododendronów, śladów dzikich zwierząt... Kilkanaście, a może kilkadziesiąt kilometrów dalej znad chmur wystają inne pasma. Gdzieś w oddali ośnieżone szczyty, pewnie Wielki Kaukaz. Trawiasty grzbiet, gdzieniegdzie skałki. Kontakt z dziką jeszcze naturą, w kraju gdzieś pomiędzy Europą a Azją, daleko od cywilizacji. Mały Kaukaz

 

Park Narodowy Borjomi – Kharagauli znajduje się w Górach Mescheckich w paśmie Małego Kaukazu, w południowo-zachodniej Gruzji, w regionach Imetria i Samche-Dżawetia. Najwyższym szczytem parku jest Sametskhvareo, o wysokości 2642 m.n.p.m. 

 

 

Park Narodowy Borjomi – Kharagauli (funkcjonuje też nazwa w języku polskim - Bordżomsko-Charagaulski Park Narodowy) z powierzchnią 5300 km2 jest największym tego typu obiektem w kraju, został założony w 1995 (przy wsparciu WWF i rządu niemieckiego), a otwarty w 2001. Rozciąga się między miastami Borjomi i Kharagauli i od 2007 jest częścią "ekskluzywnej" europejskiej sieci Pan Parks. Porośnięty jest przez dziewicze jeszcze lasy i masę rododendronów, a wiele gatunków roślin wpisanych jest do gruzińskiej Czerownej Księgi i zagrożonych jest wyginięciem. Znajdziemy sporo śladów niedźwiedzi, wilków, dzików, rysi - na szczęście zwierzęta żyjące w dzikim terenie nie zatraciły pierwtonego instynktu nie zbliżania się do ludzi. PN Borjomi odwiedza rocznie ok. 16 tys. turystów - roczna liczna odwiedzin jest więc znacznie mniejsza niż wejścia do TPN w ciągu jednego, letniego dnia! Wstęp do parku jest płatny i wymaga pozowlenia, sprawdzanego przy wejściu. Na dokumencie opisana jest dokładnie trasa, którą idziemy i miejsca, gdzie nocujemy – od tras i rodzaju noclegu ustalona jest ostateczna wysokość opłaty. W razie zmiany planów dzwonimy na podany nam przy rejestracji numer. Rejestracji trzeba dokonać w biurze dyrekcji parku w Borjomi (znane uzdrowisko z wodami mineralnymi i źródłami termalnymi)– papiery trzeba potem pokazać przy wejściu i wyjściu. Wejścia do parku znajdując się w miejscowościach: Likani, Qvabiskhevi,  Atskuri, AbasTumani, Zanavi, Marelisi and Nunisi. Dyrekacja parku jest otwarta od 10 do 19 w dni powszednie i od 10 do 16 w weekendy – dlatego lepiej nie załatwiać pozwoleń w dniu wyruszenia na szlak bo znacznie opoźniamy sam wymarsz.

 

W wizji Dyrekcji Parku do roku 2015 powinny być osiągnięte cele: popularność parku jako obszar dzikiej przyrody, zrównoważony rozwój gospodarczy (także zapewnienie miejsc pracy), rozwój turystyki i uczynienie parku "modelowym" dla innych obszarów chronionych w Gruzji

Amarati

 

Okolice shetlera Amarati, bazy noclegowej dla wędrujączch szlakami 2,3 i 9.

fot.: Paulina Wojciechowska

 

W parku znajduje się 9 znakowanych szlaków, o łącznej długości 170 kilometrów, poruszanie się poza nimi nie jest dozwolone. Poza szlakiem numer 5 wszystkie znajdują się we wschodniej części. Oznaczenia pojawiaja się rzadko, ścieżki są dość waskie i łatwo zamiast szlakiem pójść np. drogą pasterzy. Znakowanie jest nietypowe - to niebieski pasek pomiędzy dwoma żółtymi, czasem z dodatkiem numeru. Przydaje się dobra mapa i umiejętność posługiwania się nią, przy czy  niestety mapa trekkingowa, którą otrzymujemy w siedzibie parku nie należy do najdokładniejszych. W większości internetowych relacji natrafiamy na różne przygody z gubieniem się i załamywaniem pogody. Na znacznej części szlaków możemy także spodziewać się długich i stromych podejść - trasy zaczynają się od około 800 metrów nad poziomem morza i prowadzą na wysokości powyżej 2000 metrów. Nasza ekipa szła kombinacją tras numer 1,9 i 3.

 

Trail no 1

 

W okolicach rozejść szlaków możemy czasem napotkać na takie oznaczenia.

fot.: Paulina Wojciechowska

 

-Trasa numer 1 Nikoloz Romanoff Trail - trzeba liczyć 3 dni marszu. Start w Likani (dzielnica Borjomi, znajduje się tam dawny Pałac Romanowów z XIX wieku, obecnie letnia rezydencja prezydentów Gruzji) lub Marelisi - stamtąd startowaliśmy my. Dla naszej grupy pierwszy dzień podejścia był naprawdę wycieńczający – niekończące się podejście lasem, a widoki dopiero na górze, kiedy już zaczęło się ściemniać (w listopadzie dzień krótki). Pierwszy lub ostatni odcinek szlaku - wzdłuż potoku Likani wygląda chyba podobnie, wdrujemz głównie przez bukowo-sosnowy las, jedynie "środkowy" dzień to satysfakcjonujaca wędrówka grzbietem. Noclegi w shetlerach Lomitsma i Didi Sakvlari.

- Trasa numer 2 - St Andrew Trail - między miejscowościami Atskuri i Marelisi. Jako jedyna prowadzi przez najwyższy szczyt, Samteskhvareo. W jedną stronę 51 km, bezpiecznie liczyć na 3-4 dni marszu. Noclegi w Amarati, Didi Sakvlari lub ranger sheltlers i miejscach biwakowych. Z najwyższego grzbietu przy dobrej widoczności zobaczymy zarówno Morze Czarne, jak i pasmo Wielkiego Kaukazu.

- Trasa numer 3 – Panorama Trail. Obliczona jest na 2 dni marszu, liczy 34 kilometry. Prowadzi z miejscowości Atskuri, noc można spędzić w shetlerze Amarati. Jak sugeruje nazwa - na trasie liczyć możemy na piękne widoki. Osobistym doświadczeniem potwierdzam, że okolice schroniska są widokowe - podobno jedno z widzianych pasm to już góry znajdujące się w Turcji.  

- trasa numer 4 nazywa się Untouched Forest Trail. Długość 13 kilometrów, na przejście trzeba liczyć 1,5 dnia. Trasa prowadzi wschodnimi obrzeżami parku, nie krzyżuje się z żadnym ze szlaków, prowadzi z Nunisi do Zanavri. Nocleg w wyznaczonych miejscach biwakowych. Szczególnie polecana wiosną - w okresie kwitnięcia rododendronów.

- trasa numer 5 - Zekari Pass Trail, liczy 10 kilometrów, jednak ze względu na spore przewyższenie bezpieczniej liczyć na 1,5 doby. Szlak przebiega zachodnimi obrzeżami parku i nie łącyz się z żadnym innym szlakiem. Ewnetualny nocleg w shetlerze Didmaghala.

- Trasa numer 6 Following Wildlife Trace, o długości 13 km, dochodzi do trasy numer 1.

- Trasa numer 7 National Park Info Trail - to właściwie krótki, półtora godzinny spacer w okolicach Likani. Na trasie znajdziemy 9 tablic informacyjnych Parku.

- Trasa numer 8 Meghruki Gorge - odchodzi od trasy numer 2 w pobliżu sheletra Didi Sakvlari. Prowadzi wzdłuż rzeki Meghruki, w jedną stronę liczy 3 km, przejście w obie strony powinno zająć ok. 1,5 godziny

- Trasa numer 9 nazwana jest Shepherd's Trail, liczy 14 kilometrów długości i jest możliwa do przejścia w ciagu jednego dnia (ok. 5-6 godzin marszu), łączy trasy 1 oraz 2 i 3. Trasa mija dwa shetlery - Amarati i Lomistma. My trafiliśmy akurat na dość brzydką pogodę, ale pewnie kiedy jest ładnie można sporo zobaczyć. Nie ma już znaczączych podejść.

 

Trail no 3

 

Widokowy szlak nr 3

fot. Paulina Wojciechowska

 

 

Nocować możemy tylko w wyznaczonych miejscach biwakowych, w chatkach nazywanych szetlerami/shetlerami lub w skromniejsztych rager shetlers – raczej prosty standard, drewniane prycze, oczywiście nie ma ani prądu, ani bieżącej wody. W pobliżu miejsc noclegowych są też ujęcia wody – o którą ciężko, szczególnie jeśli decydujemy się na wędrówkę grzbietami. Nocować można też w znacznie lepiej wyposażonych shetlerach znajdująaczch się przy większości wejść do parku. Jedzenie na całą trasę trzeba nosić ze sobą – nigdzie nie ma opcji zakupienia nawet najbardziej podstawowych produktów (może poza możliwością zakupu sera od pasterzy), a w żadnym z sztlerów nie ma obsługi. Trasy w parku można przemierzać na wynajętych koniach (w "zestawie" razem z przewodnikami) – podobno konne wycieczki ruszyły tutaj dzięki projektowi polskiego NGOsa, w którym przeszkolono instruktorówWink Jeśli nie chcemy wynajmować marszrutki/taksówki,a akurat żadna nie jedzie w wyznaczonym przez nas początku trasy – w wiele miejsc zawiezie turystów pociąg (w standardzie radzieckim). Do samego Borjomi są całkiem niezłe połączenia z Tibilisi i Kutaisi.

 

ranger shetler

Tzw. ranger shetler - umożliwiająca nocleg w warunkach odrobinę bardziej komfortowych niż w namiocie ;)

fot.: Paulina Wojciechowska

 

 

Po odwiedzeniu pasma Wielkiego Kaukazu chodzenie po szlakach Parku Narodowego Borjomi może się wydawać nieco rozczarowujące - nie ma tutaj takich widoków, tak ogromnych przestrzeni. Cieszy jednak kontakt z naprawdę dziką przyrodą, spokój tych miejsc - no i ambitna turystyka gdzie po prostu trzeba umieć posługiwać się mapą i kompasem, wcześniej zaopatrzyć się we wszystkie potrzebne na szlak rzeczy no i "radzić sobie"Smile. Mniej doświadzeni zawsze mogą wybrać któryś z jednodniowych wariantów - można liczyć na porady i informację w samej dyrekcji parku. Wizyty w okolicach Borojmi naprawdę nie należy ograniczać do zwiedzania, kosztowania słynej mineralnej wody oraz kąpieli w termalnych źródłach!

 

 

Źródła, linki:

 

Oficjalna stronka Parku (w chwili przygotowywania artykułu nie działała, może kiedyś zacznie) http://www.borjomi-kharagauli-np.ge

 

PN Boromi na Pan Parks: http://www.panparks.org/visit/our-parks/borjomi-kharagauli-national-park

 

Przejście tras 6 i 1 – opis i zdjęcia http://mountaintravelbike.com/2013/11/park-narodowy-borjomi-kharagauli/

 

O parkach narodowych na Kaukazie: http://tjs-caucasus.org/wp-content/uploads/2012/09/TJS-NPMPGuidelines_DraftForPiloting_EN-regional1.pdf

 

Autorka: Paulina Anna Wojciechowska

Redaktorka Działu Trekking



Ps. Artykuł pisałam na bazie własnych jednorazowych doświadczeń z listopada 2013 i skąpego materiału dostępnego w interncie. W tym momencie brakuje dobrych źródeł i przewodników po regionie - za wszelskie błędu lub nieścisłości bardzo przepraszam.

 

 

 

 

 

 


Komentarze
  • Nie ma żadnych komentarzy
Copyright by planetagor.pl