Linki News Kontakt O nas Reklama Regulamin FAQ Dodaj opinie Partnerzy Zaproś znajomego Dodaj do ulubionych Angielski Polski
Angielski Polski
Artykuły
Na Szpiglasie
22-12-12

Szpiglas z PiątkiTREKKING. Zakosy wydają się nie mieć końca, z każdym zakrętem nabieram wysokości, daleko w dole została tafla Morskiego Oka, a potężny z dołu Mnich (2070 m. n.p.m.) stąd wydaje się spiczastą kupką kamieni ... ale widzę już TPN-owski słupek, czuję na twarzy charakterystyczny powiem wiatru- zbliżam się do przełęczy. Za chwilę moment, który lubię najbardziej - wyjrzę na drugą stronę grani przyjrzeć się nowej, oszałamiającej panoramie.

 

 

 

 

Szpiglasowa Przełęcz położona na wysokości 2110 m. n.p.m. położona jest w bocznym grzbiecie Tatr, w grani odchodzącej w kierunku północno-zachodnim - przełęcz rozdziela Szpiglasowy Wierch i Miedziane (2233 m.n.p.m.). Nazwa Szpiglasowa Przełęcz wywodzi się od wydobywanego przez krótki czas w okolicy szpiglasu - antymonitu, dawniej nazywana była także Przełęczą pod Miedzianym. Ze względu na łatwą dostępność była często wykorzystywana przez górali, wśród turystów stała się popularna w samych początkach turystyki tatrzańskiej, w drugiej połowie XIX wieku. Szlak zbudowało Towarzystwo Tatrzańskie w 1898 roku, a oznakowany został w 1902. Ścieżkę na Szpiglasową Przełęcz można polecić wędrowcom, którzy szukają „czegoś łatwego w Tatrach Wysokich" - są jakieś trudności techniczne, jakieś łańcuchy, jakaś ekspozycja - nie jest jednak specjalnie trudno.


Szpiglas od Piątki

Podejście na Szpiglasową Przełęcz od strony Doliny Pięciu Stawów Polskich. Od lewej Miedziane, Szpiglasowa Przełęcz, Szpiglasowy Wierch, Czarna Ławka.

fot.: Paulina Wojciechowska

 

Szpigalowa Przełęcz oferuje piękne widoki na Tatry Wysokie - w szczególności na otoczenie obu dolin, które rozdziela. Ładnie prezentują się Niżne Rysy, Rysy i Wysoka (z tego punktu widzenia nie ulegamy złudzeniom, co do wysokości szczytów). U ich podóży Czarny Staw i opadająca do Morskiego Oka Czarnostawiańska Siklawa. Zza grani Żabich wyłaniają się szczyty Tatr Słowackich - Kołowy, Lodowy, Świstowy. Nieco bliżej dobrze widzimy masyw Cubryny i niepozornie stąd wyglądającego Mnicha oraz Mnichowie Plecy - zza grani wyłania się Koprowy Wierch. Z drugiej strony - oglądamy Liptowskie Mury, mamy też jedyny w swoim rodzaju widok na całą Orlą Perć ze Świnicą. Jeszcze piękniejszy widok roztacza się z granicznego szczytu Szpiglasowego Wierchu, wysokiego na 2172 m.n.p.m - poprowadzone w lekkiej ekspozycji wejście na sam wierzchołek oznaczone jest nietypowo - żółtymi trójkątami, a zajmuje około 15 minut. Głębi zyskują widoki w obie strony z w kierunku Doliny Pięciu Stawów Polskich - widać m.in. , grań Wołoszynów oraz schronisko nad Przednim Stawem - z drugiej strony widzimy lepiej taflę Morskiego Oka i Tatry Bielskie. I co najważniejsze - możemy zajrzeć stąd na słowacką stronę Tatr - u naszych stóp leży Dolina Ciemnosmerczyńska z malowniczym stawem. Bardzo fajnie wygląda także Przełęcz oraz zbocza Miedzianego.


Orla Perć ze Szpiglasu

Widok ze Szpiglasowego Wierchu na stronę Doliny Pięciu Stawów - od lewej Walentkowy Wierch, Świnica, Kołowa Czuba, Zamarła Turnia i masyw Koziego Wierchu.

fot.: Paulina Wojciechowska

 

 

Szlaki na Szpiglasową Przełęcz są jednymi z łatwiejszych w Tatrach Wysokich, nie znaczy to jednak, że jest tu całkowicie bezpiecznie. Tu także mogą zdarzyć się wypadki związane z mokrą lub zalodzoną skałą. "Na płacie śniegu poślizgnął się i osunął kilkadziesiąt metrów w dół mąż. Na pomoc ruszyła mu żona, ale także poślizgnęła się i poleciała w dół. Zraniła sobie głowę. Pechowi turyści z pomocą śmigłowca TOPR trafili do zakopiańskiego szpitala" - często turyści są nie do końca świadomi, że mimo pełni wiosny w dolinach - na niektórych wysokogórskich przełęczach i szczytach mogą panować warunki zbliżone do zimowych.


Wędrówka na Szpiglas zimą wymaga oczywiście użycia sprzętu zimowego - raków, czekana, być może liny. Znajdujące się najczęściej pod śniegiem łańuchy nie ułatwią wejścia na przełęcz. Trasa jest także niebezpieczna z uwagi na lawiny. 30 grudnia 2001 roku mimo nienajlepszych warunków i zagrożenia lawinowego w kierunku przełęczy wyruszyła trójka turystów - podczas podejścia podcięli lawinę. Podczas akcji ratunkowej zeszła kolejna lawina, w której zginęli dwaj ratownicy TOPRu - Marek Łabukowicz (29 l.) "Maja" i Bartek Olszański (24l.), pod lawiną straciło życie także dwoje turystów.


Na Szpiglasową Przełęcz prowadzi szlak żółty, zaczynający się przy Morskim Oku. 8 kilometrowy odcinek z 500 metrami przewyższenia ze względu na łatwą technicznie ścieżkę zbudowaną w 1937 roku - została wówczas wyłożona kamieniami, dla ułatwienia wycięto kawałki skał - stąd jej pogardliwa nazywa - Ceprostrada. Szlak jest najłatwiejszym z wysokogórskich szlaków górskich w Tatrach, niezwykle pięknym widokowo. Droga wiedzie niekończącymi się zakosami, dlatego może być ciut męcząca, szczególnie dla wytrawnych górołazów. Podejście z Morskiego Oka zajmie nam około 2-2,5 godziny. Szlak prowadzi najpierw wnosząc się prawym brzegiem Morkiego Oka wśród kosówki i nielicznych drzew, trawersując stoki Miedzianego i mijając żleby Marchwiczny, Urawny i Szeroki.  Po około godzinie docieramy do Dolinki za Mnichem (sprzątanej przez ekipę Planety Gór podczas akcji Czyste Tatry 2012 : ) ), skąd mamy  jeszcze możliwość urozmaicenia wycieczki wejściem na Wrota Chałubińskiego (ok. 50 minut podejścia - dawniej z drugiej strony poprowadzony był słowacki szlak, dziś zejście w tą stronę może być niebezpieczne, ponadto grozi sporym mandatem). Przy odrobinie szczęścia w Dolince za Mnichem (1785 m.n.p.m.) zobaczymy okresowe Stawki Staszica. Zarówno z Dolinki, jak i z samego szlaku często możemy obserwować taterników, pokonujących urwiska Mnicha... Dalej wygodna ścieżka, zbliżająca się do zboczy Miedzianego, stromymi zakosami wprowadza na przełęcz.


Do Dolinki za Mnichem

Wygodna, wyłożona kamieniami ścieżka w poblizu Dolinki za Mnichem. Na lewo widoczne niepozornie wyglądający Mnich, widoczne także charakterystyczne wcięcie Wrót Chałubińskiego.

fot.: Paulina Wojciechowska

 

Z przełęczy żółty szlak schodzi do Doliny Pięciu Stawów Polskich (czas podejścia ok. 2 h), ta część jest już trudniejsza technicznie (choć w klasyfikacji wysokogórskich szlaków tatrzańskich nadal będzie zajmować niską pozycję). Pod samą przełęczą, w skalno-trawiastych rynnach, znajduje się krótki odcinek ubezpieczony łańcuchami, przydają się one szczególnie wówczas, gdy skała jest mokra i śliska, lub gdy w zacienionych miejscach zalegają płaty śniegu. Wiodący wśród głazów żółty szlak wprowadza nas do Szpiglasowego Kotła, a następnie na dno Doliny Pięciu Stawów pomiędzy Wielkim Stawem, a Czarnym Stawem (miejsce to nazywa się Niżnym Soliskiem), następnie prowadzi Dolinką Pustą na Kozią Przełęcz. Z tej ścieżki chyba najpiękniej i najbardziej „fotogenicznie" prezentuje się Wielki Staw Polski oraz masyw Koziego Wierchu i Zamarła Turnia. Do schroniska nad Przednim Stawem wędrujemy malowniczym dnem doliny około pół godziny szlakiem niebieskim, prowadzącym z Zawratu.

 

Tatry Słowackie i Rysy ze Szpiglasu

Końcowy odcinek szlaku na Szpiglasową Przełęcz - widok na grań Żabiego, Niżne Rysy i Rysy, na drugim planie Tatry Słowackie, m.in. Lodowy i Gerlach

fot.: Paulina Wojciechowska

 

Przejście całej trasy z Palenicy Białczańskiej to solidna całodniowa wycieczka - sam czas "mapowy" to prawie dziewięć godzin (ok 40 pkt GOT), doliczyć należy także czas na postoje i rozsiadywanie się w schroniskach Wink. W drogę warto zatem wyruszyć rano, pamietając o zapasie jedzenia i picia oraz odzieży na wypadek załamania pogody. Na łańcuchach przydadzą się rękawiczki. Jeśli Szpiglas postanowiliśmy odwiedzić w pogodny, letni dzień, musimy liczyć się z faktem, że wycieczkę odbędziemy w licznym tatrzańsko-ceperskim towarzystwie. Mimo wszystko - szlak na Szpiglas oferuje piękne wrażenia estetyczne - i zachęca by na tatrzańskie szlaki powracać...


Autorka: Paulina Anna Wojciechowska

Redaktorka Działu Trekking

 

Więcej artykułów:

 

WSPINANIE: czytaj

TREKKING: czytaj

BIEGI GÓRSKIE: czytaj

SKITURY: czytaj

SPELEOLOGIA: czytaj

ROWERY GÓRSKIE: czytaj


Komentarze
  • Nie ma żadnych komentarzy
Copyright by planetagor.pl